Menu Content/Inhalt
Krenten in bed
zaterdag 24 december 2011

Image‘Pap, mam, willen jullie morgenochtend ontbijt op bed?’ Even blijft het stil… Ontbijt op bed, hoelang is dat geleden? Met Sam z'n geboorte misschien? Ik kan het me in elk geval niet heugen. Nu ben ik daar ook niet rouwig om hoor, begrijp me goed! Dus zeg ik om Sam een plezier te doen: ‘Nou, dat lijkt me lekker!’ Een schrijfblokje wordt uit de keukenlade gehaald en natuurlijk een pennetje. Sam staat naast me: ‘Ik kom de bestelling opnemen.’ Oké, denk ik bij mezelf. En onze keukenprins vervolgt: ‘gebakken eitje, krentenbroodje, kopje thee, sinaasappelsap? Zeg het maar.’ Ik word er verlegen van. Zoveel eet ik normaal gesproken nooit tijdens mijn ontbijt. Dus zeg ik: ‘Nou, een plak kerststol en een kopje thee is voor mij wel voldoende.’

Vervolgens loopt hij naar Kees, die natuurlijk veeleisender is dan ik en neemt ook zijn bestelling op. En als ik ’s avonds mijn rondje door de keuken loop voor het naar bed gaan, hangt er een geschreven briefje met hanenpoterig handschrift. Het zijn onze ontbijtverlangens met plakband op de koelkastdeur geplakt. En ja hoor, vanmorgen rond half negen horen we een zacht klopje op de slaapkamerdeur. Daar zul je de ontbijtservice hebben. De gebakken eierenlucht zweeft over ons bed. Keurig zet Sam een bordje met een plak kerstbrood op mijn nachtkastje. En ook op Kees zijn nachtkastje komt een bordje te staan, met een dubbele boterham met gebakken ei en een stuk krentenmik.

‘O,’ zegt Sam, ‘willen jullie eigenlijk nog iets op jullie krentenbrood?’ Natuurlijk willen wij graag een laagje boter en Kees ook nog eens een plakje kaas. Dus maakt de arme Sam rechtsomkeert met zijn bordjes en verdwijnt weer naar de keuken. Maar eerst moet hij toch wel heel nodig naar het toilet, alwaar hij vrolijk kerstliederen zingend zijn werk doet. Afijn, zonder handen te wassen vervolgt hij zijn arbeid. We horen het allemaal aan en liggen stiekem onder ons dekbed te lachen. We spitsen onze oren en horen we nu de HSL of is het dan toch de waterkoker? De planning laat namelijk wel wat te wensen over. Maar ach daar maken we ons niet zo druk om.

En ja hoor, daar komt hij opnieuw de slaapkamer ingelopen, met opnieuw in iedere hand een bord. Alhoewel het meer struikelen is, want de poes loopt voor zijn voeten. Vervolgens gaat hij terug naar de keuken en komen de theeglazen. ‘O, u wilt suiker in uw thee toch?’ gebaart hij met zijn hoofd naar Kees. En dan komt hij met een grote gezinsthermoskan thee en de suikerbus opnieuw de slaapkamer in. De klus is geklaard en met een: ‘Eet smakelijk!’ en: ‘Zal ik de krant nog even voor u halen?’ verlaat ons ooilam de bedroom. Aan alles heeft hij gedacht, zo zorgzaam die roomservice in de dop van ons. We treffen het maar! Kees schenkt een theeglas vol en roept uit: ‘Wat is dit nu voor thee?’ We speuren samen naar het labeltje dat vrolijk aan een draadje aan de buitenkant slingert.

Hierop staat geschreven – Voor één kop Sterrenmuntthee-. Ik lig letterlijk dubbel van het lachen, want Kees houdt beslist niet van smaakjes thee. En samen beginnen we vrolijk aan onze krentenmik. Alhoewel, die van Kees is de naam ‘mik’ niet waard, want die is nog geen halve centimeter, flinterdun. Maar die van mij daar tegenover is een echte flinke bouwvakkershomp. ‘Tja, een ieder krijgt wat hij verdient.’ zeg ik lachend met een mond vol. Kees schuift zijn dubbele, niet doorgesneden boterham, met gebakken ei naar binnen en veegt zijn vette vingers aan het dekbedovertrek af. Heerlijk sla ik de warme Sterrenmuntthee achterover en veeg de krenten en kruimels uit mijn bed.

Lachend zeggen we tegen elkaar: ‘We zijn toch maar een stelletje bofferds met zo’n voortreffelijke roomservice.’ Wat een heerlijk begin van de vrije zaterdag! Sam vergeef ons, schat BEDANKT!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com