Menu Content/Inhalt
Belhamel
woensdag 11 januari 2012

ImageToen ik vanmorgen in alle vroegte op mijn fiets richting Bergschenhoek toog, langs kas en weiden, hoorde ik een hard belgerinkel. Even was ik in de veronderstelling dat een ijsboer me op de hielen zat. Maar al snel verwierp ik deze gekke gedachte. Een ijsboer in de winter… Nee, natuurlijk niet, dat kon niet waar zijn. Maar het geklingel en het gebel bleef aanhouden. En in geen velden of wegen was er iemand te zien. Nieuwsgierig speurde ik mijn omgeving af. In de verte hoor ik de Thalys langs suizen. Het enige levende wat ik verder zag was een koppel vluchtende gekleurde fazanten, wat opvliegende zwarte kraaien en aan de andere kant van de sloot stonden een paar schapen met dikke vachten mij schaapachtig aan te grijnzen.

En jawel, ineens viel het kwartje. Daartussen die kudde schapen liep een belhamel. Oftewel: een gecastreerde ram die met een grote bel om de nek de schone taak heeft door middel van geklingel de kudde bij elkaar te houden en de schaapjes te begeleiden. Blijkbaar is de boer zo traditioneel dat hij de schapen maar gewoon een bel mee geeft. Bellen waren vroeger normaal voor een herder om te herkennen waar zijn kudde op de grote stille heide verbleef. Maar in dit geval was dat niet zo moeilijk, want ze staan gewoon in een afgesloten stukje weiland. En zo waan ik me ineens weg in de bergen. Tussen dikke wollige schapen en romantische herders die rond een kampvuurjte marshmallows roosteren. Terwijl ik onderweg ben naar de Bijbelstudie, waar we naar aanleiding van het jaarthema ‘Volg mij’ een preek zullen bespreken.

Wij worden in de Bijbel vaak vergeleken met een kudde schapen waarvan Jezus de Goede Herder is. De HEER is mijn herder (Psalm 23). Weet u nog precies wat een oosterse herder was en deed? Nee, toch? Daarom hebben we er soms moeite mee om Psalm 23 goed te begrijpen. Je komt die tekst heel vaak tegen op rouwberichten. Wij hebben meestal een romantisch beeld van de herder. Dat hadden de Grieken heel vroeger ook, maar de herder in Israël stond laag aangeschreven. De herders in Israël waren lomperds, schorriemorrie.

De herder in Israël was dus beslist geen slome en dromerige figuur. Om de kudden heen zwierven hyena’s, jakhalzen en wolven op zoek naar een prooi. De oosterse herder had veel weg van een Amerikaanse cowboy, maar dan zonder ‘wildwest romantiek’. De Herder zegt: ‘Volg mij!’ Er is een hemelse Vader die jou hoort, de kracht van liefde achter je, de Heilige Geest in je en de hemel vóór je. Als je de herder volgt in je leven dan is er genade voor elke zonde, leiding bij elke splitsing, licht in het donker en een anker in elke storm. Je hebt dan alles wat je nodig hebt. Wat je hebt in je Herder, is meer dan wat je mist in het leven. En ik bedenk me: Ik heb mijn bijbelstudie voor vandaag al gehad... Door een belhamel en een paar van die domme, wollige, grijnzende schapen.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com