Menu Content/Inhalt
Huisvlijt!
dinsdag 17 januari 2012

ImageWoooohhhh….’t Is zo ver! Een ieder die bij ons langs fiets of wandelt kan het gewoonweg niet ontgaan, er gaat een verftornado door ons huis! Al van ver dringt de terpentinelucht de neusgaten binnen. De winterschilder is gearriveerd! Het heeft heel wat voeten in aarde gehad, maar eindelijk is het dan zover. Alles gaat van de kant, kleden worden opgerold, schilderijen van de muur, gordijnen van de rails en de rails van ’t plafond gehaald. Want als we het doen, doen we het goed. Als het stof is neergedwarreld en het slagveld te overzien is het weer tijd om op te bouwen.

Na de eerste stap van schuren en schoonpoetsen komt de fase van kleur bekennen. Kleur zegt veel over wie je bent. Uitbundig? Expressief? Voorzichtig? Afwachtend? Wie ben je eigenlijk? Geen idee. Ik weet vooral wie ik NIET ben. Dus wordt het gewoon weer wit. Wit is gewoon lekker fris, licht en geeft ruimte. Bovendien, zegt mijn praktische schilder, is het het minste werk om dezelfde kleur te gebruiken als de vorige keer. De bijkeuken en de keuken zijn al klaar, en weer maagdelijk wit. Vandaag zijn we met de kamer gestart. Mijn schilder gaat als een sneltrein en dat terwijl het absoluut zijn hobby niet is! Maar nu hij eenmaal bezig is, is hij niet meer te stoppen. Dus ik zorg er vooral voor dat Kees door kan blijven gaan, want nu heeft hij de vaart er in. En daar moet ik gebruik van maken, liever een sneltrein dan een stoptrein.

Ik zorg ervoor dat de kasten van de muur gaan, spinnen worden gevangen, zilvervisjes gedood en het rag verwijderd. Ik assisteer zeg maar, want geef mij geen kwast in handen. Levensgevaarlijk, dat is bepaald geen talent die bij mij past. Ik smeer overal verf, behalve op de plek waar het hoort. Ik heb voor volgende week een workshop porselein schilderen georganiseerd voor onze bijbelstudieclub, maar ik zie er nu al als een berg tegenop. 

Verder worden de vitrages natuurlijk direct gewassen en de kasten gesopt. En zo ben ik gezellig als een hele degelijke vlijtige huislies met de schilder aan het werk. En ik moet zeggen, na twintig jaar huwelijk zijn we een superteam! De kinderen zijn naar school, dus dat is handig. Tenminste dat zou je denken. Maar ons kattenvolkje is zo van slag van die overdreven drukdoenerij van ons, dat ze almaar door de openstaande ramen over net geverfde kozijnen naar buiten vluchten. Om vervolgens na tien minuten weer vrolijk naar binnen te huppelen. Zelfs de kippen zijn van de leg en staan met lange nekken naar de wapperende overgordijnen te kijken.

Morgen is de andere helft van de huiskamer aan de beurt. Zonet de schone vitrage in de achterkamer opgehangen. Nu nog even uitpuffen en zelf even op de bank hangen om vervolgens op tijd met de winterschilder onder de wol te duiken. Morgen weer met frisse moed ertegenaan schuren, stofhappen, soppen en verven. Ja, het is echt waar, het is zover: Na zes jaar wordt het huis weer geschilderd.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com