Menu Content/Inhalt
Echt, ze krijgen spijt!
woensdag 16 mei 2012

ImageHet eten staat te laat op. Het sausje voor de bloemkool brandt aan. De wasmand puilt uit. De badkamer wordt groen. Kees loopt in ongestreken overhemden. De kippen staan droog en de kinderen klagen dat ik niet thuis geef. Wat er aan de hand is? Ik heb tóch een smartphone voor mijn verjaardag gekregen... Ik moet enkel en alleen nog maar paraat zijn voor de WhatsApp-berichten van dochterlief. En toen ik het kostbare apparaatje op mijn verjaardag uitpakte, kwam er direct een WhatsApp-bericht van Job binnen, inclusief foto’s.  Kijk, dat was natuurlijk wel weer een erg leuke verrassing. Zomaar even rechtstreeks contact te hebben met Job aan de andere kant van de wereld.

Maar verder speel ik drie spelletjes Wordfeud met Bart en twee met Marjan tegelijk. De fietsbelsignaaltjes vliegen me om de oren. Ik word beheerst door dat kleine apparaatje… De letters zweven voor mijn ogen. Ik heb er de ballen verstand niet van, moet alles nog uitvogelen. Ze krijgen er spijt van, echt waar! Ik had nog zo gezegd: ‘Geef me maar een hond, heb ik eindelijk iemand die met mij gaat wandelen!’ Natuurlijk zei ik dit met een vette knipoog. Want bezint eer ge begint. Een hond is per slot van rekening net zoveel werk als een kind.

En toch kreeg ik een hond, weliswaar geen echte maar van ribfluweel. Ook te gebruiken als deurstopper. Een schattig beestje om te zien. Maar hij blaft niet, plast niet en kwispelt niet. En als ik hem uitlaat aan een riempje, dan moet ik hem echt achter me aanslepen en worden zijn kleine pootjes steeds korter. Ik ben niet ontevreden hoor, je moet een gegeven hond ook niet in de bek kijken. Maar ik geloof van z’n lang zal ze leven dat ik het met die smartphone drukker ga krijgen dan met de opvoeding van een jonge hond. Echt, ze krijgen er spijt van!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com