Menu Content/Inhalt
Een Bedday
woensdag 13 juni 2012

ImageZuinigheid met vlijt, bouwt huizen als kastelen… Wie kent deze uitspraak nu niet? Zo bedacht ik bij het schoonmaken van mijn slaapkamer, die vitrage, tja dat kan toch echt niet meer… Maar die overgordijnen die waren toch echt nog net een tikje erger. Nog wel heel hoor, daar niet van. Maar al zo überoud! Ze hebben zelfs nog op de Noorderkroon gehangen.  Toen we hier kwamen wonen elf jaar geleden, heb ik ze helemaal vernaaid en zelfs nog met een geheel ander baantje stof verbreed en met een komisch balletjesrandje van de markt verlengt. Niemand die het zag. Dus nu toch na al die zuinigheid, hoogste tijd voor wat nieuws.

En zo naaide ik vorige week nieuwe vitrage, inclusief vlinderplooi, van plafond tot de grond. En ja, die overgordijnen moesten er dan ook meteen maar aan geloven, want de nieuwe vitrage – die nu wel goed op maat gemaakt was- zwierde er als onderjurk ruim onder uit. Wat een soort van 'veel te korte broekspijpen en dus hoog water in de polder' gezicht gaf. Dus ging ik op zoek naar nieuw gordijnstof, kroop ik opnieuw achter mijn trouwe naaimachine en gleden de meters stof door mijn handen. Een vreselijke klus, bepaald niet mijn hobby, maar het resultaat mocht er dan ook wel naar zijn (al zeg ik het zelf). Romantisch gebloemde banen, gevoerd om de lachende maan en de glorende ochtend zon buiten te houden. Het zijn werkelijk waar heuse kasteelgordijnen geworden.

En van het één kwam het ander. Want de matrassen waren ook hoognodig aan vernieuwing toe. Er hadden zich immers wel heel diepe kuilen gevormd in onze binnenveringmatrassen, vooral in die van Kees ;-). Dus vulden we samen de matraswijzer van Ikea in. Gewicht, slaaphouding, koudbloedig of warmbloedig en natuurlijk je gewicht niet te vergeten. Heel handig, want zo rolde precies de naam van het juiste matras uit de computer. Tenminste daar hoopten wij op! En het werd de Sultan Flattäker. Dus één ritje naar het grote Zweedse warenhuis moest genoeg zijn. Meteen maar even mijn dekbed nauwkeurig opgemeten, want een nieuw sloopje maakte de vernieuwde look van onze bedroom compleet. En zo kochten we binnen no-time nieuwe matrassen en een vrolijke dekbedovertrek.

De matrassen zaten handig stevig opgerold en vacuüm gezogen in een verpakking die ik thuisgekomen meteen openmaakte om de matrassen te laten vormen. Dit duurt namelijk drie etmalen. Meteen de oude matrassen uit het ledikant gegooid en naar het grofvuil gebracht. Ja, ik houd van aanpakken. Weer thuisgekomen meteen maar even flink de boel met sop onderhanden genomen. Toen ik de matrassen in het ledikant wilde leggen, bleek tot mijn grote verbijstering dat ze veel te breed waren. Grote schrik! Afijn, ik belde Kees om hem alvast voor te bereiden voor een nachtje op de bank. Toen ik naar de site van Ikea ging, las ik daar dat uitgepakte matrassen niet geruild konden worden. Wat ik op zich niet vreemd vond. Zeg, stel je voor… Maar op de matrassen afdeling hingen overal borden waarop stond dat je de matrassen wel negentig dagen uit mocht proberen. En bij niet goed kon je je geld weer terug krijgen.

Ik sprong opnieuw met de matrassen in de auto en scheurde bijna naar onze Zweedse vrienden om de boel te proberen te ruilen. Want ja, de oude matrassen lagen al op de vuilstort. Misschien moesten we maar een nachtje in de caravan, dacht ik nog bij mezelf. Maar gelukkig was de service van Ikea weer subliem en kon ik ze ruilen voor twee smallere matrassen. En kreeg ik nog geld op de koop toe. En zo heeft onze bedroom een geheel nieuwe bloemige face gekregen en sliepen we vannacht gewoon als rozen op onze nieuwe matrassen. Dat viel niet tegen. Het viel zelfs mee, want ik riep vanmorgen zonder dat ik het door had Bart en Sam een uur te vroeg uit bed. Ik had me totaal vergist in de tijd en was dus al geheel uitgeslapen. Boos en slaperig, klonk vanboven: ‘Het is nog maar halfzeven hoor mam!’

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com