Menu Content/Inhalt
Trots!
maandag 18 juni 2012

ImageTHUIS… We hebben ze allemaal weer onder één dak en rond één tafel! We zijn weer compleet. Wat een feest! En het is of hij nooit is weggeweest. Iets over half negen landde hij, samen met zijn reis- en studiegenoot Stefan, in Amsterdam in ons Nederpiepkleinekikkerlandje met zijn druilerige weer. Koud had hij het wel, dat was best even wennen. Terwijl het in Sydney nu toch echt wel winters was. In de verte, achter glas, zaten de globetrotters geduldig te wachten op hun bepakking. Terwijl wij, ouders, broers en jarige zus, stonden te trappelen om de jongens weer in onze armen te sluiten. Wat vreemd voelt dat aan, ten minste voor mij wel.

En dat op Vaderdag. Op Vaderdag is hij geboren en op Vaderdag komt hij weer terug van een lange, lange stage down under in dat verre Aussie. Als twee koele kikkers kwamen ze uiteindelijk achter hun bagagekarren door de deuren gewandeld. Gekleed in een Australia rugby shirt. En ja, wat er dan door je heen gaat, mijn hart zwol op… Ik ben zo ongelooflijk trots op mijn oudste die nu geen kind meer is, maar een echte stoere vent. Die heel veel heeft geleerd en heel veel indrukken heeft opgedaan. Een periode waarin hij qua persoonlijke ontwikkeling gegroeid is. Werkte en zich aanpaste in een ander wereld, zelf zijn wasje draaide en zijn potje kookte/grillde.

De taalbarrière heeft het hen soms erg moeilijk gemaakt. Engels zou je denken? Natuurlijk, Engels is een wereldtaal. Maar in Sydney spreken ze het met een accent van hier tot Tokio. Met een grote glimlach en handen- en voetenwerk kwamen ze echter een heel eind. En het leverde natuurlijk ook wel hilarische toestanden op, zoals bijvoorbeeld bij de kapper… Van Schiphol tot thuis kregen we alle avontuurlijke gebeurtenissen over ons heen. Thuisgekomen, waar zowel de Nederlandse als de Australische vlag was uitgestoken, had hij haast geen tijd voor koffie of gebak. We moesten meteen aan de bak, de laptop werd aangesloten op de TV voor een fotoreportage en filmpjes van duiken en parachutespringen, de Uluru, kangoeroes, dwergpapagaaien op de schouder en natuurlijk het welbekende operahuis in Sydney. Maar ook de tulpen en het multiculturele team van collega's werden aan ons voorgesteld.

Toen de koffer open ging werden we even stil, die barste namelijk uit elkaar van alle souvenirs. Voor ieder persoonlijk had hij een cadeautje meegebracht, met grote zorg uitgezocht. Na de kerkdienst ’s middags met als thema ‘Vaderdag’ waarin ook voor Jobs veilige thuiskomst en fantastische tijd werd gedankt, chauffeerde Job ons naar huis. En je raadt het al, dit gebeurde niet zonder gevaar, namelijk aan de verkeerde kant van de weg. Ik kan nog uren doorvertellen over alle indrukken en geweldige ervaringen, maar als je ook maar een beetje nieuwsgierig bent geworden, kom donderdagavond langs op zijn verjaardag of vraag hem ernaar. Maar je bent gewaarschuwd, als hij eenmaal begint te vertellen is hij niet meer te stoppen. Ik ben bang dat dit niet zijn laatste reisje was…

Image

Image

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com