Menu Content/Inhalt
Op de koffie komen!
Weblog Ineke
vrijdag 07 september 2012

ImageAl vele, vele jaren geleden (ik denk dat mijn moeder het zich nog wel kan heugen) ging je naar de kruidenier voor groene zeep, LODA-bleekwater, Molenaars kindermeel, losse thee en natuurlijk je koffie. Je liet zo’n 100 gram koffie malen en soms als je geld over had wel 250 gram. Maar er werd al snel een handige machine uitgevonden, jawel de koffiemolen. Je plaatste het super de luxe ding tussen je benen, zodat je hem goed in bedwang kon houden, mikte er de koffiebonen in en vervolgens maar draaien. Onder het zingen van oud Hollandsche liederen als ‘In een blauw geruite kiel, draaide hij aan….’ enzovoorts. Ik zie het helemaal voor me. Hoe gezellig…

Zoals altijd sloeg de commercie toe en vond men een wandkoffiemolen uit. Want zo’n machine tussen je knieën, daar werd niet iedereen opgewonden van. De huisvrouw van die tijd kon haar geluk niet op met zo’n geweldige, prachtig nieuwe uitvinding aan de muur. Zo ook mijn oma, haar koffiemolen hangt nu als pure nostalgie in mijn keuken te prijken. En het glazen bakje waar uiteindelijk heerlijk vers gemalen koffie in terecht moest komen is nu gevuld met melktandjes en zilvervisjes. Sorry oma.

Later kwamen natuurlijk de elektrische koffiemolens en al snel hoefde de koffie ook niet meer met de hand gezet te worden. Want het koffiezetapparaat werd op de markt gebracht en in een handomdraai pruttelde de koffie en trok het aroma van vers gezette koffie door het gehele huis. Maar nu is die tijd ook alweer voorbij. Geen koffiebus, filterzakjes en potten warme geurende koffie meer. Nu zijn we aangekomen bij de Senseo generatie. Als we niet uitkijken, gaan we met alles dezelfde kant op. Vraag je aan de kinderen waar komt de melk vandaan? Geven ze steevast als antwoord – met ophalende schoudertjes – ‘Uit de koelkast natuurlijk!’ En hoe zet je koffie? ‘Koffie? Wat is koffie? Wij hebben Senseootjes.’

Ik verafschuw de Senseo. Natuurlijk heb ik ook zo’n monsterlijk apparaat op het aanrecht staan. Gekocht door mijn zonen. Zo gemakkelijk en snel. En heel af en toe laat ik me verleiden tot zo’n snelle surrogaatbak. Maar de smaak, nee die haalt het toch echt niet bij een vers gezet pruttelbakkie . Maar goed, nu moest dat monster ook nog ontkalkt worden. Dus deed ik dit volgens grootmoeders tips. Alhoewel ze toen natuurlijk nog niet eens Senseo’s hadden, maar wel ontkalkten. En ik ontkalkte met een goedkope fles schoonmaak azijn. Goot het goedje in het reservoir en spoelde het apparaat verschillende keren door. Maar tot mijn schrik veroorzaakte dit plotsklaps weeïge eucalyptus dampen. Dat was in elk geval geen zuivere koffie..

Wat bleek? Ik had de moderne versie van schoonmaakazijn gekocht met een vleugje eucalyptus. Dus daarna direct gaan spoelen, spoelen en nog eens spoelen. Maar we kwamen er maar niet vanaf en inmiddels verscheen er een laagje sop op de koffie en stegen er nog net geen bellen op. Echt niet meer te drinken. Toch maar even contact opgenomen met de fabrikant, die mij natuurlijk vreselijk blond vond. En zo kwam ik mooi op de koffie. Ik kreeg de tip te spoelen met citroenzuur. Dus vervolgens direct maar weer aan de slag gegaan. Dat geurde ook lekker… Maar je raad het al, het mocht niet baten… de koffie smaakt nu naar bitter lemon… Brrr, al mijn zintuigen verkrampten. Ik ben toch bang dat ik een nieuw apparaat voor mijn zoontjes zal moeten kopen. En ik bedenk: Vroeger waren ze zo gek nog niet, vernieuwing is niet altijd vooruitgang'.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com