Menu Content/Inhalt
Zorgen
Weblog Ineke
vrijdag 05 oktober 2012

ImageZomaar op een doordeweekse dag sta ik voor de school om Sam op te pikken. Jaja, het is weer zo ver. Tijd voor een bezoekje aan de schoolarts. En, bedenk ik me, dit is de laatste keer. Opnieuw sluit ik iets af. Geen gezeur meer over groeistoornissen, ingezakte voeten, bedplassen of wat dan ook maar van die orde. Natuurlijk zie ik het belang er van in, begrijp me niet verkeerd. Maar vaak vond ik het een hoop geneuzel. Maar goed, Sam heeft er zin in. Het is natuurlijk ook best leuk om zo even uit de les te mogen stappen. De lijst met uiteenlopende vragen die we opgestuurd kregen van de GGD hebben we samen correct ingevuld. Er is niets bijzonders concludeerden we.

En zo liep ik met een toch wel wat gespannen Sam de trappen op in het Gezondheidscentrum. Wat wil je, als je broers en zus je van tevoren zo bang maken voor alles wat je te wachten staat bij zo’n opgedirkte schoolarts met vurig gelakte nagels. Die je bovendien ook nog gaat betasten. En natuurlijk had ik hem gewaarschuwd dat hij ze niet moest geloven en dat hij al zijn kleren aan mocht houden. Dat het alleen maar om een oogtest gaat, wat meet- en weegwerk en wat vragen. Meneer moest toch nog maar even voor een zenuwplas naar het toilet. Het was rustig, er was verder niemand voor ons. En de lijst met vragen werd opgehaald en flink bestudeerd.

Sam fluisterde in mijn oor: ‘Hoe lang is Papa?’ Ik trok mijn wenkbrauwen op. ‘Dat gaan ze dadelijk vragen, dat zeiden de kinderen in mijn klas!’ vervolgde hij. Dus diepte ik mijn mobiel uit mijn tas en duwde die in zijn handen. Gelukkig wist Kees het wel en kon hij hem geruststellen. Daarna werden wij naar binnen geroepen. We kregen netjes een hand en mochten beide plaatsnemen aan het bureau. Alle aandacht was op Sam gericht. Alle vragen werden op hem afgevuurd en ik had net zo goed in de wachtkamer kunnen blijven. Maar dat vond ik niet erg hoor, zo hoort het immers. Het was juist wel leuk om aan te kijken. Diep dacht hij na voordat hij iets ging zeggen om vervolgens netjes en correct de juiste antwoorden te leveren op de vragen van de arts.

Vragen als: Met hoeveel wonen jullie thuis? Wat is het voordeel om de jongste te zijn? (Daar kon hij overigens maar bar weinig op verzinnen.) Maak je je wel eens zorgen? Zit je op een sport? Of hij nog in bed plaste… enzovoorts. Soms gunde ze me een glimlach of een knipoog. Deze vriendelijke dame verstond haar vak! En Sam voelde zich heel groot. Hierna werd Sam gewogen, gemeten en iets te zwaar bevonden en kreeg hij inderdaad de oogtest. Alles bleek prima. Samen namen ze weer plaats aan het bureau en de arts stelde nog wat vragen.

Maar opeens schoot Sam van zijn stoel overeind. ‘Ik heb toch nog wel wat zorgen…’ bracht hij met grote ogen uit. De arts en ik keken elkaar een beetje verschrikt aan. Hij vervolgde gehaast: ‘Kunt u mij vertellen hoe lang ik word???’ Waarop de arts vriendelijk lachend reageerde: ‘Waarom wil je dat zo graag weten? Een beetje schuchter vervolde hij: ‘Nou, mijn voetbaltrainer heeft gezegd dat als ik niet voldoende groei dit jaar, dat ik dan volgend jaar niet meer in het doel mag staan als ik naar de D-selectie ga...’ De ogen van de arts werden groot van verbazing en rolden er bijna uit. Ik begreep haar verbazing, maar tegelijkertijd zag ik dat immens grote voetbaldoel voor me en mijn moederhart kromp ineen.

De arts vroeg Sam hoe groot hij zou willen worden in de toekomst. Waarop hij antwoordde dat een meter of twee wel handig zou zijn. Samen keken we op de computer naar Sam zijn groeicurve. Vroeg ze hoe lang -kort- ik ben en… wat Kees zijn lengte is. Ze maakte een sommetje en kon Sam gelukkig geruststellen. Ze vertelde Sam dat hij er toch wel zeker op kon rekenen dat hij zo’n één meter tachtig zou worden. De zucht van verlichting kwam zo ongeveer uit de puntjes van zijn tenen. ‘Oké, dankuwel!’

Wat een zorgen voor zo’n kleine man. Het bezoek was klaar en vrolijk huppelend verlieten we het gezondheidscentrum. Sam was duidelijk opgelucht.. en ik niet minder.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com