Menu Content/Inhalt
Zestig???
Weblog Ineke
dinsdag 06 november 2012

ImageIs het onbeleefd naar iemands leeftijd te vragen??? Mag je zomaar aan een wildvreemde vragen hoe oud/jong hij of zij is? Volgens mij is het niet onbeleefd, we worden tenslotte allemaal ouder. En elke dag die we geleefd hebben geven ons meer ervaring. Met andere woorden, je wordt steeds rijker. Dus daar kun je blij mee zijn. En bovendien moet je blij zijn dat je ouder wordt en je al heel veel hebt beleefd, overleefd en geleerd. Al is het soms door schade en schande en met vallen en opstaan… Maar ondanks dat, toch een ervaring rijker. Misschien dat men daarom zegt dat wijsheid met de jaren komt? In mijn geval is dat natuurlijk absoluut waar. Sealed Nee, het is niet onbeleefd om naar iemands leeftijd te vragen. Als dit maar wel gebeurt met gepaste eerbied.

Waarom ik hier zo over zit te filosoferen? Mij werd vanmiddag ook ‘de’ vraag gesteld. Samen met dochterlief was ik op verkenning in haar nieuwe buurt. We liepen eerst een stukje door het prachtige historische Delfshaven met zijn haventje, oude zeilboten, grachtjes, molen, kerk, het stadhuis en de prachtige geveltjes van de smalle woningen. Alles zag er wat mistroostig uit door het herfstachtige weer. De terrasjes waren leeggeruimd en ergens in een tovertunnel stond een verliefd stelletje warmte te zoeken bij elkaar. Ondanks het weer was het toch een soort van Anton Pieck-tafereeltje.

We liepen richting winkelstraat en ’t was net of we ons ineens in het buitenland waanden. Een barbier en een naaiatelier, een groenteboer met kousenband en wat te zeggen van de halve blote koeien die bij een klein slagerijtje achter de toonbank hingen te rillen. We zouden alleen maar even iets gaan drinken, maar we konden uiteindelijk geen gewoon gezellig verantwoord Hollands koffietentje vinden. Gelukkig stonden we daar ineens voor de reddende gouden driepoot van McDonald's. Samen stapten we naar binnen. Een alleraardigst meisje achter de balie vroeg ons wat we wilden bestellen.

Maar 'oh nee wacht', ze had eerst een vraag. En ja daar kwam het dus. Ze keek me aan met haar nieuwsgierige ogen en aarzelend kwam het eruit: ‘Uuuuh.. ik denk het niet.. maar bent u zestig?’ Ik maakte een grote sprong naar achter, Marjan en ik keken elkaar van schrik aan. Even was het stil en het meisje wist zich duidelijk niet goed raad met de situatie en keek alsof ze zonet flink gebeten was door een wel heel dikke wesp of zo. Ik deed langzaam weer een stap naar voren en vroeg: ‘Hoezo? Als ik zestig ben, krijg ik dan korting?’ Het meisje zette haar allerliefste lach op en reageerde met een zacht: ‘Ja’. Dus reageerde ik lachend: ‘Oké, dan ben ik zestig!’ Marjan keek mij scheef aan en samen barsten we in lachen uit.

Ik bestelde een cola en wat te eten voor Marjan en voor mij een koffie met een muffin. Het meisje moest even naar achter om te vragen of ze mijn een bestekje bij mijn muffin mee moest geven. En opnieuw keken Marjan en ik elkaar bevreemd aan. Volgens mij was dit meisje nog heel erg jong en moest ze bovendien nog wel wat ervaring in haar vak op doen. We betaalden en namen plaats in heerlijke luie fauteuils, genoten van het eten en drinken en de drukte op de straat. Langzaamaan kwam ik weer bij van de schok. Zestig!!! Is ze gek geworden! Uilskuiken, kwam vast net kijken? Heb ik dan pas voor niets voor het eerst mijn haar gekleurd?

Thuis gekomen toch eerst maar eens met enig angst en beven een leeftijdstest gedaan op internet. En gelukkig viel het mee. Echte schoonheid zit van binnen. Met een zucht van verlichting bekeek ik de uitslag, mijn mentale leeftijd is ongeveer 29-43 jaar. Bovendien ben ik innerlijk al erg ontwikkeld en denk ik meer na over serieuze onderwerpen. Image

Wat nou zestig!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com