Menu Content/Inhalt
Borrel en Bruis
Weblog Ineke
maandag 19 november 2012

ImageWel een beetje een vies verhaal maar ja, je weet dat het leven niet altijd uit tralala-momenten bestaat. Afgelopen weekend begon het. Een zwaar gevoel in mijn buik en nogal wiebelig. Zondag startte ik de dag met een ferme aanloop naar het toilet. En ik was maar net op tijd. Het was goed fout… Alles borrelde en bruiste in mij. Wiebelig verliet ik het toilet en stopte in het voorbijgaan nog snel even de chocoladeletters in de schoenen bij de kachel. Tja, geloven doen ze niet meer in die goede beste Sint, maar als het er op aan komt zetten ze toch hun schoentje maat 42, 40 en 37 nog.

Afijn, waggelend naar de keuken, broodjes in de oven, eitjes gekookt en potje thee gezet. Zelf deed ik het maar een beetje rustig aan en begon voorzichtig met een kopje thee. Na het eten moest ik weer een spurt nemen naar het kleinste kamertje en daarna schoof ik linea recta weer in mijn bed. Ik verzaakte de kerk en dat gebeurt me echt nooit. Buik overstuur, wiebelig en koortsig, bah niets aan. Na een flink uur te hebben geslapen toch maar weer uit mijn bed gegaan om koffie te zetten voor de familie. En warempel het ging weer wat beter, ik kon weer wat stappen zetten in verticale houding.

Toen de kortjakjes uit de kerk kwamen en we de koffie/thee naar binnen goten en een letterend naar binnen schoven rinkelde de telefoon. Sam nam op: ‘Met Sam van Egmond...’ en vervolgens ‘ja hoor, die is er, momentje’. Ik kreeg de telefoon in mijn handen geduwd. En Sam siste tegen mij: ‘Opaaaaa…’ Mijn vader aan de telefoon? Ik was verbaasd… Hij wilde weten hoe het met mij gesteld was. Verbaasd vertelde ik dat ik niet zo lekker was en ik me wel eens beter had gevoeld, diarree! Een hard gelach klonk aan de andere kant. Wat viel hier nu om te lachen???

Maar wat bleek… Zowel mijn vader, moeder als mijn zus hadden ook last van een borrelende, bruisende buikloop! Precies allemaal op het zelfde moment begonnen. Dit op zich gaf me al een raar onderbuikgevoel. Was dit toeval? Was het de spinazietaart, de kwarktaart met verse aardbeien of toch die tomaatjes met mozzarella (salmonella?) balletjes. Tja, we waren met elkaar in de afgelopen week -toen nog feestelijk- op de zelfde verjaardag namelijk van mijn broer.. Maar vreemd genoeg had mijn andere zus, broer en schoonzus absoluut geen klachten en waren die kiplekker. Hoewel mijn broer zich toch ook wel wat flauwtjes voelde.

Maar ja, wat de akelige veroorzaker van het borrel en bruisen dan was? Geen idee! Dat het vervelend was stond als een paal boven water. Afgelopen nacht met een laag van vijftig centimeter dekbed en dekens geslapen, ik had het ijs en ijskoud. Later in de nacht de hele vracht er weer naast gegooid vanwege de hitte. We zullen maar denken het is vanzelf gekomen, het zal vanzelf weer gaan. Maar plezierig is het niet! Wat is het een voorrecht gezond te zijn!!

Deze week is mijn schoonzus jarig… Maar dan is Kees aan de beurt. Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com