Menu Content/Inhalt
Hoera een kleindochter!
Weblog Ineke
maandag 10 december 2012

ImageHet is nog erg vroeg en donker op deze maandagmorgen. De wind raast en de regen striemt tegen de ramen, de ruitenwissers draaien op volle toeren. Ja, voor dag en dauw ben ik op pad. De kinderen liggen allemaal nog op één oor. Ik ben niet zomaar op pad en ook niet alleen. Ik heb de eer mijn zusje naar het ziekenhuis te brengen. Ze wordt daar al vroeg en vooral nuchter verwacht. Het wordt een spannende dag, want haar staat, na zeker een halfjaar zware rugklachten, dan nu eindelijk een hernia operatie te wachten. En ik kan u wel vertellen, dat is spannend. Voor haar natuurlijk in de allereerste plaats en wat te denken van haar kinderen. Maar je mag het eerlijk weten, ik heb er ook wakker van gelegen.

Dus vandaag gaat het gebeuren. We draaien de parkeergarage in, past het? Of past het niet? En ja, het past. Samen lopen we met een grote weekendtas de garage uit en het ziekenhuis binnen. Een man merkt in het voorbijgaan nog lachend op: ‘Zo ga je logeren?’ We melden ons bij de incheckbalie voor de opname. Het is niet druk en al snel is ze aan de beurt. We worden verwacht op de vijfde etage. Dus wandelen we richting lift. Bij de lift aangekomen, komt er een Zuideuropese dame ons al trimmend inhalen. Ze ziet er uit alsof zo uit bed direct in haar flodderige huispakje is gesprongen, haren alle kanten op. Onrustig dribbelt ze van de ene liftdeur naar de ander. Drukt op alle knopjes. En in het Portugees roept ze van alles, ook tegen ons. Ze is duidelijk in paniek en heeft zo te zien ontzettende haast.

Maar dan verschijnt er een flink grote man, al schuifelend en nog wakker wordend. Hij kijkt verstoord uit zijn ogen en is duidelijk te vroeg wakker gemaakt. Hij begint tegen onze dribbelende dame te praten, ook in het Portugees. En ineens begrijpen we dat ze bij elkaar horen. Hij heeft duidelijk wat minder haast dan zij en komt er wat achteraan sloffen. Eindelijk gaan bij één lift de deuren open. De moeke sprint er op af en de lift stroomt vol. En ineens begint ze opnieuw wiebelend van het ene op het andere been tegen ons in gebroken Engels te praten: ‘De baby is comming! De baby is comming!’ Onze ogen vliegen naar haar buik… Maar nee, hoewel ze wel wat zwembandjes heeft, kan er onmogelijk een baby in die buik vertoeven.

We begrijpen haar duidelijk verkeerd. Het is niet wat wij denken. Zij krijgt geen baby, maar haar schoondochter blijkt later uit haar verhaal. Hier voor ons staat een oma in spe. Op het moment dat wij de lift uit stappen wens ik haar veel sterkte toe en we zeggen haar lachend gedag. Samen lopen we de afdeling op waar mijn zus onder het mes zal gaan en dus de komende tijd zal verblijven. Er volgt een intake gesprek, met de nodige onderzoeken. Op de valreep kunnen we nog net een groot drama voorkomen, want mijn zus krijgt een polsbandje met verkeerde geboortedatum en naam omgesnoerd. Dus was wellicht bijna haar been geamputeerd in plaats van een kwarrende rugwervel onder handen genomen.

Ik mag nog een poosje bij haar blijven. Maar wat duurt wachten lang, vooral in dit geval. Ik besluit te vertrekken en neem afscheid. In de hal aan gekomen loop ik naar de parkeerautomaat en zoek mijn kaartje op. Loop ik daar toch warempel de kersverse gestreste oma uit de lift weer tegen het lijf. Ze straalt aan alle kanten. Ik loop naar haar toe en vraag enthousiast: ‘En wat is het geworden???’ Ze kijkt me vreemd aan en dan zie ik een blik van herkenning, ze slaat haar korte dikke armen om mij heen en begint me zomaar te zoenen. ‘Een kleindochter!!!’ schreeuwt ze uit. 'Een kleindochter, zo snoozy!!!’ En samen maken we een vreugdedansje. We praten nog wat. Oma is gelukkig tot over haar oren. Geweldig! Ze verlaat het ziekenhuis en ik steek mijn pinpas in de automaat.

Ik begrijp er niets van. Hij weigert dienst...  Inmiddels groeit de rij achter mij. Ineens word ik op mijn schouder getikt. ‘Misschien moet u eerst uw parkeerkaart er insteken?’ Ik kijk de dame achter mij aan en verontschuldig me. Dom natuurlijk! En dan zegt ze: ‘Geeft niet hoor, het is ook niet niks als je net voor het eerst oma bent geworden...’ 

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com