Menu Content/Inhalt
Nachtbrakers!
Weblog Ineke
dinsdag 12 februari 2013

Image'Miauw, miauw, miauauauauauw…' Ze zijn nog erger dan kinderen. Dat jankerige, klagelijke gedoe, ik krijg er wat van. Gelukkig slapen onze kinderen al lang en breed door en zijn het geen nachtbrakers. Hoewel, als ze tegenwoordig thuis komen van een avondje uit...? Maar dat zijn geheel andere geluiden, een sleutel in het slot en hun loopje naar het toilet of badkamer. Maar daar stoor ik me niet meer aan. Dat is vaak alleen maar een moment van opgelucht ademhalen, zo van, gelukkig ze zijn weer heelhuids thuisgekomen. Maar dat gejank van die katten. Daar zal ik nooit aan wennen.

Dat kattenvolkje van ons zijn echte jagers. En als wij naar bed gaan, gaan zij op jacht of aan de tippel. Dus gooien we ze voordat wij naar bed gaan zonder pardon door de voordeur naar buiten. Meestal zijn ze dan ’s morgens vroeg weer paraat en liggen de luilakken de gehele dag verder te slapen. Ze proberen vaak naar de gang te glippen en het hogerop te zoeken. Ze kruipen graag boven op een bed van één van de jongens, zodat ze ongestoord en prinsheerlijk kunnen chillen. En ja, geef ze eens ongelijk. Maar meestal steek ik daar een stokje voor want katten zijn ten strengste verboden op slaapkamers. Brrr. Dat is niet fris!

Maar goed, nu de vorst weer behoorlijk zijn intrede doet, hebben onze Lodewijk, Victoria en Karel daar toch wel enige last van. Ze komen eerder in de ochtend naar huis om zich op te warmen. Dan gaan ze in het raamkozijn zitten van onze slaapkamer en proberen ze ons in kattentaal te vertellen dat ze graag naar binnen willen. Nu versta ik natuurlijk geen kats en ben ik zeker geen kattenfluisteraar… Maar de gejankte boodschap is duidelijk genoeg. Zo ook vannacht rond een uur of drie. Karel meldde zich. En dan kan ik er beter maar meteen uitgaan, meneer naar binnen laten, want anders doe ik geen oog meer dicht. Dus deed ik de voordeur open en glipte hij al spinnend langs m’n benen de kamer in. Dat was in nummer 1.

Maar toen ik in de kamer om de hoek keek, zag ik een verstekeling, Victoria had zich blijkbaar verstopt en was heerlijk een nachtje binnen gebleven. Afijn, ik dook weer in mijn bed om een poging te wagen nog even te gaan slapen. Hoor ik me daar ineens een hoop gekras en gekrab aan een slaapkamerdeur boven. Kon ik er verdraaid weer uit. Wat bleek, hadden Bart en Sam gezellig Lodewijk te logeren die dus duidelijk een plas moest of iets van dien aard. Dus hup, weer uit mijn warme bed, een run de trap op. Ik trok met een ruk de slaapkamerdeur open en joeg Lodewijk naar beneden. En stuurde hem regelrecht door de voordeur de donkere nacht in.

Vervolgens toch maar weer onder het dons gekropen. Met een zucht draaide ik me om en dacht dat ik het zo wel gehad had voor deze nacht. En net op het moment dat ik de slaap weer vatte, hoor ik me een partij glasgerinkel in de kamer. Ik schoot overeind, dacht aan inbrekers, maar het bleef verder ijzingwekkend stil. Ik zat stokstijf in mijn bed, naast een overigens snurkende Kees. Spitste mijn oren, maar het bleef muisstil. Toch vertrouwde ik het zaakje niet, ik klom voor de derde keer uit mijn bed, liep de donkere kamer in en stond oog in oog met Karel.

Als een speer stoof hij weg en verschool zich achter de overgordijnen. Domme ezel, want zijn dikke zwarte staart met witte punt stak er regelrecht onder vandaan. Ik tuurde de kamer rond, nam de schade op en ja hoor, voor de kachel op de grond lagen scherven die eens een schattig vaasje vormden. De bloemen op het kleed en mijn tenen in het water. Ik veegde het glas op en raapte de bloemen bij elkaar. Dit was het werk van Karel, die probeert tegenwoordig de bloemen uit de vaas te wippen, om zo een slokje water uit de vaas te kunnen drinken. En dat terwijl er in de bijkeuken een bak heerlijk water voor hen staat. Gek zijn ze! Helemaal gestoord! Ik ruimde de boel op en dook opnieuw maar nu wat luidruchtiger in mijn bed, waarop Kees verstoord mompelde: ‘Wat ben je toch allemaal aan het doen?’ Met een ruk draaide ik me om en bracht gesmoord uit: ‘Die rotkatten! Ze zijn nog erger dan kinderen!’

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com