Menu Content/Inhalt
Stofzuiger dood!
Weblog Ineke
vrijdag 08 maart 2013

ImageIk had al een vol programma. Reed Rik naar en van school. Was ik koud thuis, ging de telefoon: ‘Mam, ik heb een lekke band!’ En opnieuw sprong ik in de auto om dit keer Bart op te halen. En zo trekken de dagen soms als een mist aan me voorbij. Als een wervelwind vloog ik over de bovenverdiepeing. Wasgoed wegruimen, vuil wasgoed verzamelen, eerder in de week hadden de dekbedden al uit de ramen gewapperd en waren ze van een schoon hoesje voorzien. Ik ruimde rondslingerende rommel op en haalde een stofdoek over planken en kasten. Trok de bedden recht. En op de valreep dacht ik nog even de stofzuiger door de slaapkamers te halen.  Maar oh, wat een ramp! Ik trok het snoer uit de stofzuiger, stak de stekker in het stopcontact, drukte met mijn tenen op de knop om hem aan te zetten. Stond startklaar... Maar helaas, er klonk een doffe plof, een vreemde lucht vulde mijn neusgaten, een laatste kramp, een laatse stuiptrekking een laatste zucht, een pluimpje rook uit zijn vege lijfje. Dood!

Mijn trouwe Dysonvriendje was plots overleden. Aan het eind van zijn Latijn. En natuurlijk kwam dit zo verschrikkelijk ongelegen, wat een drama. Geen stofzuiger… Ik stak mijn beide handen in de lucht en riep het uit: ‘O nee hé, ook dat nog!’ Rik kwam verschrikt aan rennen. Probeerde mijn Dyson nog te reanimeren. Stak met een paar schroeverdraaiers in het lijk en wat hij ook probeerde, ik moest de harde waarheid onder ogen zien. Hij was, na vele jaren trouwe dienst, nu toch echt heen gegaan. Eerbiedig rolde ik het snoer op, schoof de stang in elkaar en hing de bek aan het daarvoor bestemde haakje. Voorzichtig droeg ik hem naar beneden en zette hem onder de trap, waar hij in alle rust af kon koelen.

Ik wist wat me te doen stond. Ik moest zo snel mogelijk op zoek naar een nieuwe. Want wat begin je zonder stofzuiger, in een gezin met drie katten, twee schildpadden, drie kippen, een haan en een school vissen. Nou had ik toevallig dit jaar al wat van die robotstofzuigers gezien. De Roomba bijvoorbeeld. Op zich zijn dat handige dingetjes, als je even een boodschap gaat doen zet je hem aan en hij stofzuigt het huis, zodra hij geen stroom meer heeft rijdt hij vanzelf terug naar het basisstation en laadt hij zichzelf op om zijn weg te vervolgen. Het nadeel is natuurlijk dat je nog altijd een stofzuiger nodig hebt voor de hoekjes waar dit apparaat niet bij komt, al zal dat opzich wel meevallen omdat je de robotstofzuiger dagelijks een rondje laat doen en er daarmee minder stof in de hoekjes terecht komt.

Ideaal toch als zo’n cleanertje elke dag zelfstandig door het huis rijdt terwijl ik me gewoon een slag in de rondte kan rijden? En dat dan bij thuiskomst een heerlijke schone vloer me toelacht en ik onder uit kan zakken voor een bak koffie? Eén nadeel heeft het wel. Ik ben namelijk bang dat onze katten Lodewijk, Victoria en Karel dan boven in de gordijnen hangen. Want zij zijn niet echt weg van stofzuigers, sterker nog, ze zijn er doodsbang voor. Dus dat is eigenlijk de reden om er toch maar geeneen aan te schaffen.

Opzoek dus maar naar een oldschool stofzuiger. Even Google gecheckt en ik kwam uiteraard op stofzuiger.startpagina.nl. Gaaf, alle merken en ook nog een discussieforum. Het leek wel alsof ik een auto kocht: met of zonder stofzuigerzak, zuigkrachtregelaars, telescopische buis of niet, opbergbaarheid, goedkeuring van BAF of niet. Nu ken ik Volkswagen, Toyota, Ford, Audi, Peugeot, Renault en Alfa, maar geen stofzuigermodellen. En zo trok ik vanmorgen de stoute schoenen aan. Met behulp van Rik ging ik opzoek naar een nieuwe stofzuiger. Het is een Rowenta geworden. De Mercedes onder de stofzuigers. Het kostte een flinke duit, maar dan heb je ook wat. En zo kreeg ik vandaag uitgerekend op internationale vrouwendag een nieuw stofzuigvriendje! Nu maar hopen dat hij lang en gelukkig zal leven!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com