Menu Content/Inhalt
Klusser
Weblog Ineke
vrijdag 19 april 2013

ImageHet is alweer zo’n zestien dagen geleden dat Rik voorzien werd van een nieuwe kruisband. Dagelijks wordt er gevraagd: ‘En, hoe gaat het met Rik?’ Kaarten stroomden binnen, verschillende bezoekjes met verrassingen werden gebracht. Snoepvoorraden zijn voor enkele weken aangevuld. En dat doet goed! Fijn dat iedereen zo meeleeft. Daarvoor onze hartelijke dank! En als je nu naar Rik kijkt, denk je bijna dat het een fluitje van een cent was. De krukken heeft hij bijna niet gebruikt en al lang en breed in de wilgen gehangen, tegen alle advies van de fysiotherapeut in. Maar zeg nu zelf, als het zonder kan dan ga je toch niet als vijftienjarige puber met van die maffe krukken lopen?

Inmiddels is hij al twee keer naar de Fysio geweest:  ‘Corpus Activum’ in Zoetermeer. De orthopeed zegt dat zij gespecialiseerd zijn in kruisbanden. En je wilt het beste voor je kind, hij moet er tenslotte nog een leven lang mee doen. En revalidatie is nu eenmaal zeer belangrijk om die kruisband soepel en goed werkzaam te krijgen. Maar dat neemt niet weg dat hij nog een zeer lange weg te gaan heeft. Zes tot negen maanden wordt hij twee keer één uur in de week verwacht bij de fysio en dan wordt er flink getraind. En ja, wat doe je verder de hele dag? Fietsen zit er voorlopig nog niet in.

Dus breng ik hem in overleg met school één keer in de week naar school en mag hij de rest van de week thuis bivakkeren. Thuis wiskunde toetsen maken onder scherp toeziend oog van ons als ouders natuurlijk en wat huiswerk. Maar ach, dat stelt allemaal niet echt veel voor. De klas is momenteel vol van de educatieve reizen die zij volgende week gaan maken. Waar Rik helaas niet aan mee kan/mag doen. Hij koos voor een sportieve reis naar Duitsland alwaar hij zou  gaan raften, bergbeklimmen en mountainbiken en niet te vergeten het Bayern München voetbalstadion bezoeken. En dat lijkt ons nu niet bepaald een goed idee. Wat uiteraard wel heel bitter voor hem is.

Dus heeft meneer in april al meivakantie. Maar gelukkig kan hij wel uitkijken naar een paar dagen weg rond Hemelvaartsdag, met de jeugd van de kerk. En zo slaat soms uiteraard de vervelling toe en is Rik op zoek naar klussen in en rond het huis. En verandert onze kluizenaar in klusser. Zoals je vast al eerder las werd de vlaggenmast verplaatst, met wedewerking van van broer Job. Nu danst er weer vrolijk een rood-wit-blauwe welkomstwimpel in de wind. Werd de straat met hogedrukspuitkracht blinkend schoon gespoten. Zo stond hij op de ladder om de gewonde vlinder aan de schuur weer een tweede vleugel te geven. De schuur kreeg een flinke opruimbeurt, met als gevolg dat we een paar keer naar het grofvuil konden rijden. De tuinset staat alweer gereed op de straat. Zijn hobby Puch werd onder handen genomen. Het houten speeltoestel -dat niet meer toerekeningsvatbaar was-  werd totaal gesloopt en tot de grond gelijk gemaakt.

Gisteren heeft hij de natuurstenen plateautjes in de douchecabine en onder de spiegel flink in de lak gezet. Het ziet er weer geweldig uit! En nu is hij bezig met het repareren van onze buitenwaterleiding voor de tuin, die twee jaar geleden helaas kapot gevroren was. Jaja zo zoekt hij telkens weer een klus. En die zijn er natuurlijk zat.  Ik rijd me een slag in de rondte, van de Gamma naar de Lidl en de grossier voor tuinbouwmaterialen, om alle spullen te vergaren die nodig zijn. Maar gelukkig heeft hij een paar gouden handjes en wil hij die lekker laten wapperen. En heeft hij een ogenblik alsnog even niets te doen? Dan pulkt hij gewoon alvast een paar hechtingen uit zijn knie. Hij slaapt geen gat in de dag en is geen zielige kluizenaar, maar klusser. Hij slaat zich er manmoedig doorheen..

We mochten vanmorgen voor controle terug komen bij de orthopeed. Om tien over acht zaten we in de wachtkamer. De assistent riep hem alvast binnen, om het borduurwerk uit zijn knie te halen. Maar dat had hij zelf natuurlijk alvast voor haar ontrafeld.  De orthopeed wandelde ook even binnen en bekeek zijn knie. En ik sprak tegen hem mijn verbazing uit over het verloop van de afgelopen weken. Dat hij er al zo reusachtig goed aan toe is. Er verscheen een glimlach op de arts zijn gezicht. Hij bekeek de knie en we schudden hem de hand. Het zag er goed uit. ‘Maar… ‘gaf hij als advies met een zeer ernstig gezicht mee: ‘Rustig aan hé!!’ Waar op Rik met zijn allerbraafste gezicht knikte en zei: ‘Natuurlijk!’ Meneer de orthopeed moest eens weten...

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com