Menu Content/Inhalt
Waarom?
vrijdag 26 april 2013

ImageWaarom? Waarom…? Ik loop al de hele dag aan haar te denken. Het laat me gewoon niet los! Had ik niet meer moeten doen? Vanmorgen iets voor negen uur sprong Rik bij de fysiotherapeut uit de auto en ik reed door naar een winkelcentrum in de buurt. Ik moest toch op één of andere manier even mijn uurtje weer vullen. Dus maakte ik van de gelegenheid gebruik. Kon ik mooi even een shirt wat niet was wat we er van hoopten, terug brengen naar de winkel. Ik liep het overdekte winkelcentrum in en net door de schuifdeuren heen, viel mijn oog op dat meisje. Achter een grote plant stond ze met haar rug tegen de muur geleund. Kale spijkerbroek met slijtgaten, sjiek bloesje en nepleren jasje. Lange blonde haren. Mobiel in haar hand tegen haar oor geduwd. Ik schatte haar zo’n jaar of zeventien. Niets vreemds zou je zo op het eerste gezicht zeggen.

Maar, flitste door me heen, wat doet zo’n meisje hier, op dit vroege moment van de dag. Ik liep verder op mijn doel af. Menige winkel was nog gesloten, een bloemenkiosk stalde zijn planten uit. Ik bracht m’n shirt terug in de desbetreffende shop en liep nog wat noodgedwongen-tijd-vullend rond te zwerven in het winkelcentrum. Mijn pas ging weer richting uitgang. En tot mijn grote verbazing stond het in elkaar gedoken meisje er nog steeds. Maar nu liepen er grote tranen over haar wangen, haar ogen waren rood. Ze sloot net een telefoongesprekje af. Instinctief liep ik op haar af. Ik kon haar niet zomaar voorbij gaan. Ik sloeg mijn armen om haar heen. Bibberend veegde ze haar tranen weg en de mascara maakte zwarte grillige strepen op haar gezicht. En ja, wat doe je dan?

Ik vroeg haar: ‘Wat maakt je zo verdrietig?’ Ze staarde me een ogenblik aan. En vervolgens kwam het hoge woord eruit. ‘Ik ben weggelopen van huis en loop al vanaf zes uur op de straat.’ Ik keek haar aan, pakte haar arm en vroeg haar: ‘Laat me raden, ruzie? Met je ouders?’ Tranen begonnen weer te rollen. ‘Ja’, snikte ze. Ze vertelde dat ze het niet meer zag zitten thuis en dat ze bovendien klappen had gekregen. Ik vroeg haar of ze niet op school werd verwacht waarop ze me antwoordde dat ze niet naar school wilde. En dat ze zonet door een leerkracht was gebeld. Ze waren duidelijk naar haar opzoek. Haar ouders waren naar haar school gegaan en hadden verwacht hun dochter daar (heel slim) weer terug te vinden. Maar nee, ze hield zich schuil en niemand mocht weten waar ze was.

Ik peinsde wat ik moest zeggen. Hoe kon ik haar troosten? Dus vroeg ik of ze toch niet beter naar school kon gaan, want daar wilden ze met alle liefde met haar praten. Ze schudde driftig met haar hoofd. Ik vroeg haar wat ze dan van plan was en of ze dan geen andere mensen had waar ze naar toe kon gaan. Ze vertelde me dat haar vriendje -die momenteel op een examen zat te zweten- over een uur naar haar toe zou komen. En dat ze dan samen naar ‘Time Out’ zouden gaan. ‘Time Out?’ vroeg ik haar. ‘Ja’ vertelde ze ‘dat zijn vertrouwenspersonen in een kantoortje hier in Zoetermeer. En daar kun je terecht als je problemen hebt.’ Ik knikte begrijpend en vertelde dat ik dat een goed idee vond.  Gelukkig kon er nu weer een klein glimlachje vanaf en ik vroeg of ik echt niet iets voor haar kon betekenen. Ze schudde opnieuw haar verdrietige gezichtje met lange blonde haren heen en weer.

Ik wenste haar veel sterkte toe en liep naar mijn auto toe. Wat was hier werkelijk aan de hand? Ik hoorde het verhaal natuurlijk maar van één kant. En mogelijk had ik hier wel te maken met een moeilijke, irritante, bloedzuigende puber. En ik dacht aan haar ouders, die zich nu hoogstwaarschijnlijk grote zorgen maakten en naar haar opzoek waren. En tegelijkertijd wist ik ook dat pubers heel onzeker kunnen zijn. En dat er maar weinig voor nodig is of 'de wereld vergaat' en maakt dat ze geloven dat niemand meer van hen houdt. Dus wat was hier werkelijk aan de hand? Zonder dat ik het door had biggelde er een traan over mijn wang. Ik zal het nooit te weten komen. En ik prevelde: Vader wees haar nabij! En haalde mijn eigen puber weer op…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com