Menu Content/Inhalt
Volksverhuizing
dinsdag 07 mei 2013

ImageWat is het heerlijk een ruime keuken te hebben. En ’t is ook altijd mijn droom geweest, zo’n echte woonkeuken. Het is bovendien ook praktisch om in de keuken te eten, zeker met kleine kinderen. Zo doen wij dit al jaren. Grote lange tafel met zeven stoelen en één kruk. Ieder heeft zijn eigen plekje. Prima! Nu zitten we dagelijks al met één gezinslid minder rond de tafel, dus de kruk kon in de kachel. Tot grote vreugde van Klaas, die nu ook eindelijk op een stoel mag zitten. Maar regelmatig hebben we natuurlijk ook gasten die vooral in de weekenden aanschuiven. Het past nog net. Maar al die schattige jongetjes worden groter.

Benen, armen, kortom alle ledenmaten zijn gelukkig in de tijd der jaren meegegroeid. Met recht slungels. En dan hebben we tegenwoordig ook zeg maar gerust wat manvolk met baarden, niet zo zeer op de kin, maar meer in de keel. Dus het kabaal in de keuken, het gestommel tegen de lambrisering en het stemgeluid is van hoog niveau. En zo kwamen wij op het lumineuze idee om de eethoek te verhuizen naar de woonkamer. En zeg nu zelf, dat is toch een fluitje van een cent? Maar als je de boel ineens gaat vullen met een kolossale eettafel en stoelen, dan moet er uiteraard ook wat uit de kamer verdwijnen. En zo begint het inmiddels op een aardige volksverhuizing te lijken in huize van Egmond. Haast iedereen raakt van de leg. Al die veranderingen, de vuilnisbak die nu ineens een paar meter verschoven is in de keuken. Glazen denken ze uit de boekenkast te halen, want de boekenkast staat inmiddels op de plek van de servieskast. En de servieskast zelf, ons pronkstuk, die wordt toch nog maar even in de keuken geplaatst. Waar hij uiteraard helemaal niet meer tot zijn recht komt.

De kleine antieke tafel met twee stoeltjes moet er uit. De lamp in de kamer is natuurlijk veel te iel en de twee lampen die in de keuken boven de tafel hingen (waarvan er één kapot is) moeten plaats maken voor een praktische plafonnière. Gelukkig had ik pas nog een klein fooitje gekregen van iemand, waar ik een prachtige Jan des Bouvrie lamp van koop voor in de kamer. Uiteraard Rik hangt hem op. Maar nu blijf ik wel met wat spullen zitten. Spullen die ik niet zomaar naar de kringloop wil brengen. Dus bel ik een opkoper, die drie keer belt dat hij later komt, maar uiteindelijk helemaal niets mee wil nemen. Dus maak ik foto’s van de antieke grenen servieskast en het kleine antieke grenen ovale tafeltje en begin ik een handel op marktplaats. Handig toch? Bieden maar mensen… Daar worden de kast en de tafel honderd keer bekeken, honderdtwintig keer bekeken, honderddertig keer bekeken…. Soms krijg ik een bod, maar het lijkt allemaal nergens op. De tafel wil men al snel hebben en daarom ga ik toch maar overstag voor een bod van vijftig euro. Maar de mevrouw die het zo dolgraag wil hebben komt het helaas niet ophalen. Drie keer een afspraak gemaakt. Eén keer een hele dag thuis gaan zitten. Maar helaas zonder ooit meer iets te horen. De tafel wordt dus niet opgehaald.

Ik besluit de handel een week van internet te halen en plaats het er daarna weer op. Vraag dan uiteindelijk maar gewoon dertig euro voor de tafel en honderd euro voor de kast. Echt een koopje! En dan loopt het ineens storm. De één na de nader wil er meer van weten. Ik krijg het er zelfs op zondag druk mee. Afijn, het liedje begint weer van voor af aan. De tafel zou vorige week maandag opgehaald worden en de mevrouw laat me er gewoon mee zitten. Belt niet op, mailt niet, of ze van de aarde verdwenen is. Ook de kast is inmiddels gereserveerd door een mevrouw uit Limburg, maaaar… ze moet nog wel even inplannen wanneer ze deze kast komt halen. 'Of' vraagt ze, 'zou u de kast misschien kunnen komen brengen?' Niets voor mij, dat marktplaats. De mevrouw van de tafel heeft inmiddels wel haar geld overgemaakt en belooft nu eerdaags echt de tafel op te halen. De kast staat inmiddels in de schuur te wachten op de nieuwe eigenaar… Het zal mij benieuwen.

Ik ben er inmiddels achter gekomen dat handelen niet in mijn bloed zit. Vandaag komt de nieuwe servieskast, geheel in stijl van de keuken en inmiddels hebben we een heel lief klein IKEA eethoekje gekocht, ook voor in de keuken. Daar kan ik ’s morgens met Sam nostalgisch ontbijten en tussen de middag met Kees lunchen. En verder eten we heerlijk ruim in de kamer! Dat weer wel. Je kan het er maar druk mee hebben.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com