Menu Content/Inhalt
Kukelekuuuu...
Weblog Ineke
maandag 27 mei 2013

ImageHeerlijk dat de dagen weer lengen. En vandaag een zonnetje erbij. Wat geniet ik hiervan. De wereld ziet er echt heel anders uit als de zon schijnt. Het is net of alles beter gaat bij die vrolijk stralende warme zon en alles komt weer uit zijn winterslaap. Ik ben blijkbaar niet de enige die er zo over denkt. Want ook onze koning haan begint weer voor dag en dauw vrolijk te kraaien. In de winter valt dit niet zo op, dit komt uiteraard omdat het later in de morgen licht wordt en de haan daarom langer op stok zit en dus later begint te kraaien. Bovendien hebben we in de winter om de kou buiten te houden de slaapkamerramen vaak dicht of op de tochtstand. Maar nu het weer vroeg licht is geeft al dat gekukeleku groot verdriet en razernij bij ons manvolk.       

Al dagen is ons haantje het gesprek van de dag, want ook hij is duidelijk wakker geworden uit zijn lange winterslaap. En zo klinkt: Hoe kunnen we er voor zorgen dat die ploert z’n bek houd. Ons ongestoord uit laat slapen en ons gewoon met rust laat. Duidelijke vleeseters! Want waarom moeten dieren altijd van alles afleren? Terwijl ze zo prachtig geschapen zijn. De vrachtauto’s denderen hier voor dag en dauw en zelfs ’s nachts voorbij. Er wordt geladen en gelost bij ons op de werf. En wat te denken van de HSL die bijna over onze kas raast, met maar een paar reizigers er in die zo nodig een uurtje sneller in Parijs willen zijn. Dat vinden ze blijkbaar allemaal maar heel gewoon. Terwijl dat pas echt onnatuurlijk is. En daar hoor ik ze niet over! 

Ze weten er eigenlijk maar één manier voor. Als ons luie volkje op zaterdagmorgen geen haan wil horen kraaien zullen ze die haan de avond tevoren een kopje kleiner moeten maken. En zo wordt er dagelijks gedreigd en plannen gesmeed, om mijn Benedictus inderdaad een kogel door zijn arme knappe koppie te jagen. 'Een kleintje maar hoor mam, dat doet echt geen zeer!' Sinds een paar maanden mogen onze gevleugelde vrienden lekker rondscharrelen in de tuin. Wormpjes, kevertjes en spinnetjes, allerlei lekkernijtjes worden opgepikt. Al wroetend en scharrelend gaan ze tussen de bloeiende perken door. En dat is echt een ware lust voor het oog. Rode kam fier op de kop omhoog, kleine, rollende kraaloogjes die alles nauwlettend in de gaten houden. En wat te denken van zijn prachtige koninklijke verenpak. Trots en mollig loopt hij rond of de gehele tuin van hem is en kom niet aan zijn kippetjes, want dan kun je een ferme pik verwachten. Onze katten kijken er overigens niet vreemd van op en gaan op een heel gewone manier met ze om. Ze drinken met elkaar een slokje uit de vijver, waar de goudvissen juist wel weer heel vreemd van opkijken.

En als ik buiten een kopje thee zit te drinken, komt de haan buurten alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Hij pikt een kaakje uit mijn hand en doet gezellig even mee. Maar waarom kraait een haan? Wat heeft hij ons te vertellen? Dat vroegen ze zich gisteren zowaar af. En dus ging ik op zoek om mijn kerels wat begrip bij te brengen. Ik las: Een haan kraait om zijn territorium af te bakenen. Vandaar de naam haantje de voorste en hanengedrag! Een hond of een kat doet dit door her en der geurvlaggen aan te brengen, maar een haan dus door te kraaien. Mannen kunnen er trouwens ook wat van! Al riskeren zij het een vette prent aan hun broek gelapt te krijgen. - En geloof me maar hoor, ik haat geen manvolk. Ik zou niet durven!- Maar toch wil ik de heren hierbij niet tekort doen, vandaar dat ik ze toch maar even noem.

Dus mannen is het duidelijk? Door het kraaien laat Benedictus de andere hanen weten dat hij de absolute heerser is. Vandaar haantjesgedrag. Als er andere hanen in de buurt zijn zal de haan nog harder gaan kraaien om nog imposanter over te komen. Zijn collega zal dit dan ook doen, dus reken in dat geval op een crescendo van hanengekraai. Maar dat is gelukkig niet aan de orde hier. Kijk, vrouwen hebben de naam dat zij zich schuldig maken aan gekakel, gekibbel en geklets. Maar geloof mij, ik woon in een mannengemeenschap… Als er één kerel hier aan tafel begint te debatteren, dan eindigt het in één pot onverstaanbare brij, van kerels die allemaal haantje de voorste willen zijn.

Hoe bedoel je hanengekraai? En dus duidelijk, niet af te leren! En zo zullen zij met mijn vrolijk kraaiende Benedictus moeten leren leven. En ik met hen.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com