Menu Content/Inhalt
Druk? Hoezo....!
donderdag 22 juni 2006

Tja, ik zal maar met de deur in huis vallen………..Kees heeft het me ook al voorzichtig gezegd…….Het wordt weer eens tijd voor m’n weblog. Maar ik heb het druk, druk, en nog eens druk! Waarmee? Tja, dat wil u niet weten! Ten eerste met de verjaardagen van onze pubers, Job en Marjan, dat is nog wel gezellig, maar ten tweede, ten derde en ten vierde….. Daar draait ’t hem juist om. Ik vertelde al dat wil u vast niet weten.

Maar ach ik moet toch schrijven? Dus zal ik het u maar vertellen. Dinsdagmiddag zat ik uit te puffen van het bakken en het koken, ter voorbereiding op de verjaardag van onze jarige Job! Tegelijkertijd had ik mijn geliefde zusje Arina aan de telefoon. Mijn oog gleed door de kamer, alles picobello, totdat mijn oog op het raampje van de kachel viel. Pas geleden, goed schoon gemaakt en gezogen omdat we hem in de zomer niet gebruiken. Grote mooie dennenappels liggen er nu in te pronken. Maar tot mijn grote schrik, zitten er reuze grote, dikke ordinaire, zwarte vliegen op het raampje mij aan te staren. Niet één of twee, maar wel een stuk of twintig! 't Is of ze willen zeggen: wij willen eruit. Tja, wat moeten wij hiermee. De grote spuitbus pakken voor kruipende insecten en voorzichtig in een gat aan de voorkant van de kachel spuiten. Daar worden ze wel ietwat slaperig van, maar ja………. Na enkele minuten komen er toch wat uit de kachel vliegen. Ik met de vliegenmepper aan de gang een ware race door de kamer.

Afijn hier en daar een vuile vlekken op de ramen en her en der zwarte lijkjes op de grond. Maar hoe ik ook blijf meppen, de plaag houd niet op! Na de vijftiende vlieg vermoord te hebben, denk ik toch maar eens mijn alarmnummer in te toetsen van mijn husband. Die word daar niet vrolijk van en geeft mij de tip, gewoon even de kachel te stoken. Zo gezegd zo gedaan! De dennenappels moeten er helaas aan geloven. Heel voorzichtig de kachel op een klein kiertje open gezet en snel de fik erin gooien. En branden gaat het! Ja, direct vatten de dennenappels vlam. Tevreden ga ik op de bank zitten kijken naar het vuur en voel ik me een aardige pyromaan, die één dag voor de zomer begint de houtkachel nog aan steekt. Maar m’n tevreden gevoel is snel geblust! Want wat zie ik tot mijn grote verbazing, de rook komt aan alle kanten de kamer in. Tussen het deurtje door, langs de pijp en zelfs uit de onderkant. Binnen een mum van tijd is de hele pas mooi gewitte kamer grijs.

Toch maar weer even het alarmnummer toetsen. Fijn hé je man zo dicht bij huis! Ik verzoek hem dringend even naar huis te komen. Maar ach, daar heeft manlief niet zo’n zin in, hij is net een nieuw stoomzeil aan het trekken. Na enig aandringen komt hij toch maar even kijken. En wat staat ons nu te doen, de ramen open gooien? En die kachel moet zo snel mogelijk uit! Maar hoe doen we dat. Kees vult snel een emmer water. Waarop ik zeg: Nee, geen emmer water in m’n kachel! Na enig heen en weer gepraat en wat brainstormen, kom ik op het heldere idee een dik nat badlaken op het vuur te gooien. Kees trekt het deurtje open en ik werp de handdoek. Na flink gesis is het vuur gedoofd, wat nog meer rook veroorzaakt. Maar de vliegen zijn in elk geval gecremeerd. Ik blijf toch twijfelen of we misschien geen schoorsteenbrand hebben, het blijft namelijk nog heel lang na roken. Toch maar even naar buiten gelopen, maar gelukkig niets te zien, het loopt dus met een sisser af.

Voor koningwinter in ons land komt, eerst de schoorsteenveger maar uitnodigen! Want waarschijnlijk zit er in onze schoorsteen een nest met achterstallig onderhoud, met misschien wel één of twee vogellijkjes, met made eitjes en vliegen. Bedankt hoor! Zo kunnen wij de Sint toch zeker niet met warm onthaal ontvangen? Dit was het tweede punt waar ik druk mee was, wilt u het derde punt nog weten?

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com