Menu Content/Inhalt
Legnood
Weblog Ineke
woensdag 10 juli 2013

ImageOns hennetje leeft niet meer. Maandag dacht ik al te zien dat ze niet lekker in haar kippenvelletje zat. Haar kammetje was wat gebleekt en hing naar beneden. Daarbij kreeg ik haar ook niet meer terug in de ren en zat ze de gehele middag in een pinguïnhouding weggedoken. Het was natuurlijk uitzonderlijk mooi weer, dus dacht ik dat een zonnesteek mogelijk de oorzaak was. Maar toen ik dinsdag vroeg de was aan de lijn wilde gaan hangen, kwam ons boerenwitte kippetje niet te voorschijn uit het nachthok. Ik hurkte bij de ren neer en ja hoor, daar lag ze op haar zijde gerold. Maar wat bleek, naast haar lag een reuzegroot ei. Zeker zes en een halve centimeter groot!

In het ei zat zeker weten een dubbele dooier. Of ook wel een tweeling. Het was haar laatste ei! Dat moet uiteraard een zeer zware bevalling zijn geweest waarbij ze het helaas met de dood moest bekopen. Ze heeft dus letterlijk in legnood gezeten. Vandaar ook die pinguïnhouding (pershouding) van de dag daarvoor, ze kreeg het ei er gewoon niet uitgeperst. Toen ze voldoende ontsluiting had, heeft ze het bijltje er bij neergegooid.

Ze moest met dit zomerse weer ook meteen uit het hok verwijderd worden. Maar hoe pakte ik dit nu aan met Benedictus in de buurt? Want owee als je aan zijn kippetjes kom. Dus liet ik hem en de kleine zijdehoender de tuin in. Vervolgens kroop ik zelf de ren in om het stoffelijk overschot weg te halen. Maar wat gebeurde er, toen ik goed en wel op mijn hurken in de ren zat en ik me omdraaide, stond ineens Benedictus in mijn nek te hijgen. Ik kon geen kant meer op. Bevond me in een penibele situatie. Terwijl ik het toch al geen schoon baantje vond.

Rustig sprak ik op de haan in en wantrouwend keek hij me met zijn kraaloogjes aan. Ik dacht eerst nog mijn mobiel uit mijn kontzak te pakken en alarm te slaan bij Kees. Maar dat zou veel te lang duren. Bovendien liet mijn gehurkte houding het niet toe, ook maar iets uit mijn strakke kontzak te peuteren. Gelukkig bleek Benedictus in een goede bui en liet hij me met rust. Behoedzaam deed ik het deurtje van het nachthok open en hield de haan angstvallig in de gaten. En daar lag ze met haar poten in de lucht. Brrrr… Ik pakte haar voorzichtig op en deed haar in een emmer. En raapte uiteraard het reuzeei op. Benedictus keek me scheef aan en vertrouwde het toch niet helemaal.

Maar blijkbaar had hij wel in de gaten, dat het om een koude kip ging die het leven had gelaten. Voorzichtig schoof ik om hem heen, waarbij hij toch wel ietwat ongeduldig begon te trappelen. Maar ik kwam er dus gelukkig zonder kleerscheuren vanaf. Eenmaal de ren verlaten, haalde ik opgelucht adem. De kip heb ik naar haar laatste rustplaats gebracht. En het ei staat op een mooi bordje in de keuken op het aanrecht. Ga ik het ei koken of ga ik het ei bakken? Ik doe het maar niet door het cakebeslag, dat is immers veel te feestelijk. Hoewel cake wel vaak genuttigd wordt na een begrafenis… Ach ik denk er nog maar even over na en het laat het ei nog maar even pronken op het aanrecht.

Hoogste tijd voor een nieuw toompje kippen!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com