Menu Content/Inhalt
Klerendag
Weblog Ineke
vrijdag 20 september 2013

ImageHet is denk ik wel duidelijk, de herfst dient zich aan. En we mogen niet klagen na zo’n heerlijke zomer. Het vliegengordijn bij de achterdeur wordt weer weggehaald en de parasol gaat weer in de schuur. De tuinkussens heb ik gewassen en liggen in hun winterverblijf. Aan de ene kant is het ook wel weer lekker zo’n nieuw seizoen. Maar ja, die kleding. Daar zie ik altijd als een berg tegen op. Wat een klus. Ik ben gewend om alle kleding altijd te wisselen. Want zoveel kastruimte hebben we niet. Plus dat de jongens, vrees ik, een nog grotere bende gaan maken in hun kasten dan nu al het geval is. Die plukken altijd maar raak.

Dus het ideale moment om eens flink huis te houden in de kledingkasten. Maar ik ben er wel van overtuigd dat je de dingen pas moet aanpakken wanneer je daar echt zin in hebt. Ik had gisteren alvast wat nieuwe truien gekocht voor de jongste twee en bedacht toen ineens om de winterkleding te voorschijn te halen. Opeens kreeg ik de bevlieging. En berg je dan maar, want alles moet dan tegelijk. Maar… eerst moest de zomerkleding geruimd! Dus planken werden leeg geschoven en uitgezocht. Stapels gemaakt met wat bewaard en wat absoluut weg moest.

Een mooi moment om de kasten schoon en stofvrij te maken. Als een tornado vloog ik door het huis. Schoenen, slippers, jassen aan de kapstok, alles werd gesorteerd. Ik werkte met het zweet op mijn hoofd door al die kleding heen. Ik voelde me net een mot. Het leverde natuurlijk ook flink wat was op, dus de machine meteen maar op gang gegooid. En wat een strijk! En verder moet je natuurlijk geen fouten maken. Per ongeluk de goede kleding op verkeerde stapels leggen en volgend jaar er achter komen dat je de verkeerde stapels hebt geruimd. En… voel de broek- en jaszakken na! Dat bespaart een hoop ellende. Namelijk één keer gebeurd dat we op deze manier Kees z'n roze papiertje kwijtgeraakt zijn. Kon ik het hele kledingdepot voor Roemenië door gaan zoeken. Gelukkig is het goed gekomen.

Toen alle planken leeg waren en gesopt, kon ik dan eindelijk achter de schotten kruipen. Om te kijken wat daar nog voor schatten aan winterkleding verborgen lagen. Wat een bende kwam ik tegen zeg. Echt zo'n ruimte, waar men alles neer denkt te kunnen gooien wat men toch niet meer nodig heeft. Dus ook daar moest de bezem doorheen. En natuurlijk valt dat altijd tegen! Geen winterjas meer te bekennen. Er wordt gepast, geschoven, gekeurd en afgekeurd. Vinden ze altijd reuzeleuk… Niet dus! Maar gelukkig werkte het manvolk mee. De één is duidelijk harder gegroeid dan de ander. En zo liggen alle stapeltjes weer keurig op de planken en hebben we weer zeeën van ruimte. Maar moet ik wel rennen naar de winkel. Want Rik heeft nog maar één lange broek en een winterjas voor de jongens zal in de loop der tijd ook wel lekker zijn misschien? De klus is in elk geval weer geklaard, kom maar op met die winter!

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com