Menu Content/Inhalt
Wel-varend dierenpark!
Weblog Ineke
zaterdag 05 oktober 2013

ImageHet was niet zomaar een buitje. Een buitje voor het stof. Nee, het waren regenvlagen, een stortvloed, waterkolken, één groot meer werd oceaan. Het droge land, het werd één grote watermassa. Mensen, dieren alles wat leefde omgekomen en verdronken. Maar gelukkig had Noach een ark getimmerd, flink en stevig van goferhout, voor zijn gezin, het was hun redding. God zelf gaf hem een bouwplan en bevel. Maar ook voor elk diersoort een mannetje en een wijfje was er een plekje in de farm. God bracht ze zelf, de olifant en neushoorn maar ook de mug en daas naar de loopplank van het schip… geen enkel diersoort uitgezonderd. Hokjes en vakjes allemaal gevuld met vogels, apen en het vee. Een wel-varend dierenpark! Hoe bijzonder, maanden voeren zij in het rond. Dobberend op een grote watermassa, waaronder de aarde leek te vergaan.

Noach, krachtig, groot en sterk, had de leiding over gezin en beestenboel. Op een boot zonder roer, maar God was hen niet vergeten. Noach z'n verleden was geheel verzonken en hij voer nu rond zonder land in zicht. Ja door Gods gericht en oordeel. De wereld was niet meer zoals Hij het eens in Zijn schepping had bedoeld. En God zag dat het niet meer goed was en bedacht een reddingsplan. En zo zat Noach met zijn gezin -de enige mensen die nog wel op God vertrouwden-  en al de diersoorten door God geschapen, veilig en droog in een ark die niet verging. Maar gelukkig werd het ook weer droog en strandde de ark bij Ararat.

En zo kregen Noach en zijn familieleden een prachtige regenboog, na een lange tocht en grauwe luchten. Een nieuw begin. Ze hoefden niet meer bang te zijn. God deed wat Hij beloofde. Vanmiddag waren wij er getuige van, de ark van Noach op ware grootte. We schoven even bij Noach aan de tafel voor een kopje koffie en een flesje fris. En weet je hoe bijzonder dat was? Wat een bouwwerk, waar maar liefst 12.000 grove dennen uit Scandinavië voor nodig waren. Stuk voor stuk op maat gezaagd en gemonteerd. We beleefden het verhaal en begaven ons tussen de warme koeien, olifanten en giraffen. De één van plastic maar de ander reuze echt, zoals de kangoeroe en de duiven, de geiten en konijnen.

De geur van mest en stro snoven we op en het was uiteraard een kakafonie van dierengeluiden. Indrukwekkend! Naast me zei Sam in panterpak: ‘En mam, waar zaten nu de insecten?’ En we bedachten ons, had  Noach die twee dazen maar dood geslagen, dan had dat ons een hoop ellende bespaard tijdens de afgelopen zomervakantie in het Beierse. Maar zo hopen ook wij nu net als Noach op de regenboog met die wonder mooie kleuren, hart-verrukkend, hemelhoog! Groot is Zijn trouw, niet alleen voor Noach, maar ook voor ons.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com