Menu Content/Inhalt
Verkeerd getankt...
donderdag 02 januari 2014

ImageVrouwen en auto's. Daar hoeven we dus niet eens meer bewust grappen bij te maken. Dat doet het onderbewustzijn van mijn mannen inmiddels uit zichzelf al. En is het terecht? Ik liet het altijd maar een beetje langs me heen gaan, zeker bij de boys die zelf nog niet eens in het bezit zijn van dat roze briefje. Maar sinds Oudjaarsdag is daar verandering in gekomen. Ik reed nog even snel naar Zoetermeer, voor een nieuwe kalender en wat laatste boodschapjes.

Een vrolijke ping geeft aan dat mijn tank dorst heeft en later begint het felgele lampje te branden. Ik heb een hekel aan tanken. Maar toch, zo net voor de afsluiting van het jaar, lijkt mij het beter even langs de pomp te rijden. En mogelijk zullen de prijzen per 1 januari ook nog omhoog gaan. Dus sla ik toch maar even af bij de Zoetermeerselaan om daar bij het goedkoopste tankstation hier in de buurt brandstof in te slaan. Een zelfservice uiteraard. Ik parkeer mijn auto netjes naast de pomp en bel voor de zekerheid nog even met Kees. Want bij deze pomp wordt alles anders aangegeven dan bij de Tinq. Fuel save diesel moet het zijn.

Pas als ik er van overtuigd ben welke brandstof ik moet tanken, duw ik mijn pas in de automaat en volg het programma. Ik kies uiteraard voor Fuel save en als ik het sein krijg dat ik mag gaan tanken, steek ik de slang erin. Het is koud en winderig, maar voor mijn gevoel is dat het altijd op een tankstation. Aan de andere kant van de pomp begint een goedgemutst man een praatje met mij. Zo van: ‘Zo, grote auto, die lust zeker wel wat, 60 liter?’ Ik kijk de man aan en vertel hem trots: ‘Nou tel er nog maar een slok bij op! Er gaat zeker wel 80 liter in. ’De man kijkt me met grote ogen aan. ‘dat is een dure bezigheid, maar je tankt natuurlijk diesel…’

En ik reageer weer: ‘Ja, dat scheelt een slok op een borrel.’ Waarop mijn ogen naar het schermpje van de pomp getrokken worden. Van schrik knijp ik niet meer in het handvat van de slang en spring naar achteren. De man kijkt me vreemd aan en vraagt wat er loos is. Mijn hersenen kraken, de prijs? Hoe kan Diesel zo duur zijn? Ik heb inmiddels 23 liter in de tank zitten. En ja hoor, het is geen diesel maar benzine! In plaats van Fuel save Diesel, stroomde er Fuel save Euro 95 in mijn tank. Foute boel. De man wenst me sterkte en vertrekt. Ik spring in de auto en bedenk me even hoe nu het best te handelen.

Bel eerst nog een keer met Kees. Afijn, om een lang verhaal kort te maken, de ANWB gebeld. En mijn domme actie voorgelegd. Er zit niets anders op dan dat de tank weer helemaal leeg te zuigen. Dus ga ik (niet zo) vrolijk zitten wachten… Ik had me deze middag nog wel zo anders voorgesteld. Maar gelukkig komt de gele hulp al vrij snel. Een aardige man, Henk is de naam, is net aan zijn dienst begonnen. Vrolijk lachend komt hij me tegemoet, met de opbeurende woorden: ‘Mevrouw één schrale troost, 80 procent van de mensen die verkeerd tanken, is van het vrouwelijk geslacht.’ Lekker zuur! En natuurlijk wil hij weten waarom zo’n klein vrouwtje in zo’n grote auto rond rijdt. Ik vertel van ons grote gezin en hij blijkt ook vier kinderen te hebben. Meisjes.

De klus wil nog niet echt vlotten. De auto moet maar even omgedraaid. Hij duwt me daarom bij de pomp vandaan, laat ik ook nog mijn handrem er op staan… Maar goed, als de klus bijna geklaard is, valt zijn oog op de bijbels in de deur. En met een knik zegt hij; ‘Neem je je bijbels overal mee naar toe?’ Ik lach en knik: 'Altijd handig als je de weg kwijt bent.' En natuurlijk vraag ik of hij er bekend mee is. Een beetje verdrietig zegt hij: ‘Ik geloof het allemaal wel. Na veertig jaar ben ik er helemaal klaar mee!’ Ik schrik van zijn reactie en hij vervolgt: ‘Ik ben mijn geloof niet kwijt hoor, maar die mensen, die mensen in de kerk, die zijn zo ergerlijk!’

Ja, daar sta je dan met een mond vol tanden. Hij trekt zijn muts nog wat meer over zijn oren. Ik reageer: ‘Dus je bent flink teleurgesteld? In de mensen in de kerk?’ Hij knikt en de teleurstelling staat in zijn ogen te lezen. Wat hij mee heeft gemaakt geen idee.. Maar ik beaam hem met, jammer, en de mensen in de kerk zijn ook geen heiligen. Dat er niemand volmaakt is en dat we allemaal verschillend zijn en dat we er soms een verschrikkelijk potje van maken. Hij grijnst en ik schaam me. De klus is inmiddels geklaard en ik ben een dik uur verder. We vullen de tank met de JUISTE brandstof.  Ik bedank hem hartelijk, wens hem en zijn gezin een goed en gelukkig 2014 toe. En we gaan beide weer ons eigen weg…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com