Menu Content/Inhalt
Moeder mijmeringen
vrijdag 17 januari 2014
ImageEn dan is hij inderdaad ineens vertrokken. Zelfstandig gaan wonen. Natuurlijk wist ik van zijn plannen. Maar toch is het net of hij zomaar plotseling is vertrokken. Mijn taak richting hem zit erop. Ik hoef niet meer te weten waar hij uithangt, wat hij doet en hoe laat hij thuis komt. Weer een bord minder op de tafel en een bed minder te verschonen. Het is gek!

En zo mijmer ik me een slag in de rondte. Ja, het is gek te merken dat je taak er op zit omdat hij nu op eigen benen staat, zelf zijn wasje doet en dapper zijn overhemden strijkt. Al vroeg ik me vorige week wel even af, toen ik bij hem langs wipte, waar dat roze hemd vandaan kwam. Het was – naar verluid- verdwaald in de was. Het ooit sneeuwwitte hemd was tussen de rode badlakens terecht gekomen. Een beginnersfoutje mag, toch?

Het zet me tot nadenken, over wat geef je je kinderen wel of niet mee. Had ik iets anders willen doen? Zijn we niet iets vergeten? Of hadden we misschien toch nog...? Ach ja, daar ben je moeder voor. Evalueren, je leven lang. We hebben er tenslotte thuis nog vier rondlopen. Dus mogelijk zijn er verbeterpuntjes. Job organiseert nu zijn eigen leven, leidt een bedrijf en voorziet op die manier zelfstandig in zijn levensonderhoud. En ja, hij heeft inderdaad alles goed op orde.

Elke avond kookt, of beter gezegd, roerbakt hij zijn eigen potje. En als hij toevallig even langs komt en ik vraag of hij een hapje mee wil eten, bedankt hij vriendelijk en verteld hij zelf al boodschappen in huis te hebben. Hoewel hij, tot groot verdriet van Kees, vorige week toch maar wat graag dat overgebleven kliekje Kip tandoorie mee nam. Ik mag nog wel de gordijnen op maat maken en mee naar een tuincentrum om het huis van wat groen te voorzien. Dat dan weer wel. Zo verpoten we samen een struik van een plant, fleuren we zijn huiskamer op en doen we snel de boodschappen. Ik moet me inhouden om me er niet al teveel mee te bemoeien… 

Nu hij dan echt is uitgevlogen, zie ik wat zijn scholing en opvoeding hem heeft gebracht. Dat hij grote vrijheid ervaart die hij nu op zijn geheel eigen manier aan het invullen is. En stiekem ben ik apetrots. Trots op mijn prachtige, zelfstandige, vrolijke, ondernemende en verantwoordelijkheid nemende zoon en voel me super dankbaar. En mijmer, dat wel, nog eventjes verder…

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com