Menu Content/Inhalt
Straaljager geland!
vrijdag 28 februari 2014

ImageGeluid is iets dat we heel erg gewoon worden. Wanneer je in een drukke ruimte of op een luidruchtig feest met een oude kennis spreekt, kan die je zonder al te veel problemen verstaan ondanks een zeer hoog feestgedruis. We hebben met onze oren een aanpasbare sensor voor de waarneming van geluid. Ook in en rond het huis zijn geluiden die je van lieverlee niet meer op vallen. Omdat die geluiden er gewoonweg bijna dagelijks zijn. Vrachtwagens die laden en lossen, de haan die kraait, de wasmachine die draait, het koffieapparaat dat gezellig pruttelt en zelfs de voorbijrazende TGV went. 

En zo raakten we eigenlijk ook in de loop van de tijd gewend aan de straaljager op het toilet. Eerst hoorden we de F16 nog heel in de verte als een speer door het luchtruim vliegen. Maar langzaam maar zeker kwam het luidruchtige ding steeds dichterbij. Of het nu ochtend, middag, avond of nacht was. Zodra je de lichtknop van het toilet aanzette, begon het ding vervaarlijk te brommen en cirkelde het boven je hoofd. En zo leefden we al geruime tijd met een kapotte afzuiger boven ons hoofd in het kleinste kamertje. Waar we uiteindelijk alleen nog maar het hoognodige deden. Mogelijk had het ding gewoon een nieuwe kogellager nodig?

Tot het me toch echt te gortig werd en ik het idee had dat de straaljager ieder mogelijk moment zou kunnen gaan landen. Dus begon het balletje te rollen. Ik belde de loodgieter en deed mijn verhaal. Hij zou zo snel mogelijk langs komen en me echt niet vergeten. En tegelijkertijd bedacht ik, dan kan hij meteen de lekkende dakgoot bij de keuken maken. En oh ja, de badwand op de rand van ons bad is eigenlijk ook aan vervanging toe. De siliconenranden zijn verteerd en het lijkt wel of er mos in groeit? Dus dacht ik, weet je wat? Ik stuur mijn vriend de loodgieter een sms en vertel dat ik nog meer klusjes voor hem heb. Meteen werd ik teruggebeld, hij was me dus duidelijk wel vergeten.

Maar hij beloofde de volgende dag direct op de stoep te staan. En warempel, hij hield zich aan zijn woord. En zo werd er een gloednieuwe afzuiger in het toilet geplaatst. Wat een rust, de straaljager is geland. De badwand werd opgemeten en besteld. Helaas, de goot kon niet direct gemaakt, het regende pijpenstelen. Maar toen de loodgieter door de keuken liep, riep hij verschrikt uit: ‘Je hele gootsteenbak is verzakt!’ Dat is echt een zware jongen. Een porseleinen butlersink, zo’n ouderwetse. Hij dook op de grond en maakte het kastje leeg. Hij wees mij er op dat ik daar direct naar moest laten kijken, voordat het ding aan diggelen zou vallen in mijn kastje. Door een lekkage van een half jaar geleden, waren de latten waar hij op rustte totaal verrot. Natuurlijk wisten wij dit allang...

Ik belde meteen de aannemer. En bedacht, dan kunnen ze meteen de maten opnemen voor een nieuw bijkeukenraam. Dit raam is al een dik jaar lek en daar kun je dus gewoon niet meer doorheen kijken. Als je het toch probeert, is het net of je te diep in het glaasje hebt gekeken. Afijn, zo helder als koffiedik! De aannemer liet er geen gras over groeien en kwam meteen de volgende dag. De gootsteenbak werd er uitgeschoven en opnieuw gemonteerd. De stoere boy hangt weer stevig in het kastje. En, bedacht ik: als de aannemer er nu toch is? Kan hij misschien wel even de beschimmelende siliconenkitranden in de douchecabine boven vervangen? Dus vroeg ik hem met mijn allerliefste stemmetje of hij mogelijk nog wat tijd over had. En zo werden de smerige kitranden vervangen en ziet het er weer spic en span uit!

Vandaag werd het nieuwe raam geplaatst. Echt, zo helder als kristal, wat een heerlijkheid. Nu nog even wachten op het badscherm, dan is ‘Villa van Egmond’ bijna weer helemaal op orde. Ja, ‘bijna’… want, hoewel het lente is, wachten wij nog op een winterschilder. Die de plinten, kozijnen en deuren van een likje verf wil voorzien op de bovenverdieping. Maar ach, er moet iets te wensen overblijven, toch?

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com