Menu Content/Inhalt
Pronkstuk!
zondag 11 mei 2014
ImageHet kan je gewoon niet ontgaan zijn. De basisschool was er drie weken geleden al druk mee. Want ja, de meivakantie kwam er akelig tussen door. Maar ook de parfumerie, de bloemist, exclusieve cadeauwinkels en fotografen hadden het er druk mee: Moederdag! De tweede zondag in mei vieren kinderen in Nederland dat ze de liefste mama van de wereld hebben. En zo werd ik vandaag, hoewel de regen met bakken uit de hemel viel, in het zonnetje gezet!

Geen ontbijt op bed! Nee, dat hebben wij jaren geleden al afgeschaft. Want nog een week lang met hagelslag tussen je tenen slapen vind ik maar niks. Plus dat we op deze manier ook geen gevreesde salmonellabacterie te pakken kunnen krijgen door eieren die niet goed gekookt zijn. Ik mocht wel wat langer blijven liggen. Nu moet je niet denken dat onze kinderen de tafel dekten en voor een feestelijk ontbijtje zorgden hoor! Nee dat had ik meer aan hun vader te danken. Maar ondanks dat was het toch lekker om iets langer in mijn bed te kunnen blijven. Zeker met die regen die tegen de ramen zwiepte.

Maar toen we eenmaal allemaal aan de ontbijttafel zaten, werd me medegedeeld dat ik toch echt nog even geduld moest hebben. Na de morgendienst zou Job ook komen en als Marjan en Marco er om half een ook waren mocht ik mijn cadeau uitpakken. Want boven de bank hing al een dag lang een groot feestelijk ingepakt cadeau aan een spijker. De tijd van zelfgeplukte bloemen, asbakken van klei, kettingen van ongekookte pasta, een gedicht of lied is (bijna) voorbij. De kinderen zijn daar inmiddels toch wel te groot voor geworden. Bovendien verdienen ze bijna allemaal al een flinke duit en hebben daarom meer zakgeld uit te geven. 

Mijn nieuwsgierigheid was erg groot al kon ik al wel een beetje raden wat er achter dat kleurrijke papier schuil ging. Een schilderij! Uiteraard duurde het wachten lang, maar eindelijk was het moment van de cadeaus uitpakken daar. Van Sam kreeg ik een prachtig geschilderd sigarendoosje dat hij op school gemaakt had en een glazen karaf die hij zelf gekocht had. Vervolgens mocht ik het schilderij uitpakken. Vol spanning keken ze allen toe… ik scheurde het papier eraf en zes paar olijke bruine ogen keken mij vanaf het canvasdoek lachend aan. Wooooh… wat een plaatje!

En zo vielen de puzzelstukjes in elkaar. Twee weken geleden hadden wij een bruiloft, Job meldde via mobiel dat hij zomaar plots mee kwam eten en ook Marjan was al thuis, erg merkwaardig… Allen in hun netste kleding. En terwijl wij dus netjes in de kerk zaten voor de huwelijksbevestiging, werd het plan thuis in het geniep uitgevoerd. Ieder knapte zich op, geen haar mocht verkeerd zitten. En met z’n zessen poseerden ze buiten voor de schutting begroeid met hedera. 

Wat ik al in geen jaren voor elkaar kreeg, regelden ze nu in een stief kwartiertje zelf! En zo schoten ze als echte fotomodellen een serie foto’s in alle mogelijke posities. Nee, een fotograaf kwam er niet aan te pas. Hier gebruikte ze de zelfontspanner voor. De camera hadden ze netjes geïnstalleerd op een veilingkar. En de klus was dus zo geklaard. Ze bleken er gezien het resultaat van de foto’s ook nog erg veel plezier in te hebben. En zo kreeg ik ook nog zes portretfoto’s in een lijst. Geweldig toch! En bekijk het zelf… is het geen plaatje?! Een fotograaf had het niet beter kunnen doen! Met zo’n pronkstuk aan de muur kan mijn Moederdag niet meer stuk! Ik zit de hele dag naar het schilderij te staren, terwijl Kees zich het vuur uit de sloffen loopt om mij te verwennen. Hé schatjes bedankt! Ik ben trots op jullie!

Image

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com