Menu Content/Inhalt
Bloeddorstige kip
maandag 25 augustus 2014

ImageZo, weer terug van lekker weggeweest! Tjonge, wat hebben we genoten. Al peinzend en nagenietend hang ik zaterdagmiddag buiten de zoveelste vakantiewas met knijpers aan de droogmolen en terwijl ik daar mee bezig ben is het achter me, onder de struiken, een drukte van belang. De kippen lopen los, eindelijk mogen ze weer even rondscharrelen in de tuin, een slokje water drinken uit de vijver en een wormpje of vliegje vangen. Ik vraag me af of er wel goed voor hen gezorgd is, ze staan droog en hebben geen enkel hapje legmeel meer. Nee, voor hen was het beslist geen vakantie! Terwijl ik zonet wel een kistje met wel vijftien eieren uit het nachthok heb gehaald. Dus ondanks slechte voeding, hebben de meiden toch trouw hun eitjes gelegd. Afijn, ik ga toch maar eens kijken waarom de dames zo’n koude drukte staan te maken. Ze lopen raar te tokken en te pokken tegen elkaar, er moet wel iets aan de hand zijn. 

En dan zie ik één van de kippen, nek gestrekt, en snavel als een speer vooruit in de aanval. Waar is ze mee bezig? Ik geloof haast mijn oren niet. Dat lijkt wel op angstig gepiep van een muis! En dat bevestigt wat ik zie, de kip heeft inderdaad een muis in zijn snavel! Aan de éne kant van haar bek bengelt het kopje, aan de andere kan het kontje en de staart. Wat kan een kip hard lopen met een muis in haar snavel als ze wordt achternagezeten door haar zusters, die graag ook een hapje mee willen pikken! Kippen die muizen verorberen, ik heb er nog nooit van gehoord. Het ziet er ook heel onnatuurlijk en onsmakelijk uit! Die arme muis! 

Ik roep en schreeuw in huis: ‘Jongens, kip vangt muis en eet hem op met huid en haar!! Kom nu toch eens kijken!’ Kees komt het schouwspel bekijken, met camera in aanslag. De lady kijkt ons met haar brutale kraaloogjes aan, alsof ze wil zeggen: 'Als je er maar vanaf blijft, deze delicatesse is van mij!' Met ingehouden adem kijken we toe. Het is een pijnlijke en gruwelijke kidnap, levend opgevreten worden, kleine stukjes vlees worden uit een erg zacht, klein lijfje gebeten tot het ophoudt met piepen en gillen door bloedverlies en shock! En dat alles in een paar minuten, gruwelijk. Stilte. Doodse stilte. De kip likt haar snavel af… Ik sla nog net geen kruis. Tja, je moet wat als je geen eten krijgt, dan zorg je zelf wel voor je kostje. Ieuw, vieze kip!! Bah… domme muis!!! We lusten meteen geen ei meer. Stel je voor dat het staartje van dit verhaal er in zit? Tja, het blijven dieren hè?! 


 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com