Menu Content/Inhalt
Uitgekraaid
donderdag 02 oktober 2014

Image‘Zet je wekker!! De haan kraait niet meer…!’ Ik stuur toch maar even een waarschuwend berichtje naar de buren. Want stel je voor dat ze zich morgen verslapen. En ik krijg meteen reactie terug: ’We vonden hem de laatste weken al zo rustig?’ Dat klopt ja. Hij heeft geen plezier meer in zijn leven. Takelt heel erg af. Zijn staart bestaat nog maar uit één veer, die naar beneden hangt. Zijn gekraai klinkt schor en zijn gewrichten zitten vol artrose. Zijn verenpakje wordt al maar dunner. Zijn donkere kraaloogjes glimmen niet meer. Moeizaam sjokt hij door de ren, soms zakt hij zelfs door zijn poten. Zijn kam hangt naar beneden. Benedictus heeft zijn trots verloren.

Eens zo dapper en fier, vader van vele kinderen. Hij was zo vrolijk met zijn dames…  De meiden die bij de eerste ontmoeting het kaas niet van hun brood lieten eten. Het was even wennen voor het koppel maar uiteindelijk zijn ze goede maatjes geworden. Hij kraaide bij nacht en ontij de hele buurt bij elkaar. Alsof hij, heel brutaal, alles voor het zeggen had. Nee, Benedictus was bepaald geen zacht eitje! Om overlast en ruzie met de buren te voorkomen timmerden we het nachthok dicht. Zodat hij niet meer bij het minste of geringste streepje licht van de verlichting uit de kas begon te kraaien.

Wat moet ik er mee... Ik zie hem steeds meer achteruit gaan. En met een haan onder de arm naar een dierenarts, dat gaat me toch echt te ver. Dus hak ik de knoop door. Als hij het bijltje er bij neergooit, moet er een einde komen aan het lijden van dit dier. Maar ja, hoe doe je dat?! Brrrr, niets voor mij. Hoe pas je euthanasie toe op een haan? Wat is de meest snelle en pijnloze manier? En ineens krijg ik een idee. Rik heeft wat jagervriendjes met een buks, als we die nu eens vragen? Ze zijn er natuurlijk als de kippen bij. En zo gezegd zo gedaan. Bij het schemeren van de avond, is hij door een paar ervaren schutters met een paar doffe schoten om het leven gebracht. Er zijn maar een paar kogeltjes voor nodig, het klusje is snel geklaard. Een schreeuw, een stuiptrekking en hij legt het loodje.

En nu is het stil. Verschrikkelijk stil. De kippen zijn van de leg en staan de hele dag met lange nekken op de uitkijk. Maar hij komt niet meer thuis. Nooit meer. Aan alles komt een eind, zo ook aan het leven van de eens zo trotse haan Benedictus.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com