Menu Content/Inhalt
Fabeltjesland
maandag 15 december 2014

ImageWaar is de tijd gebleven van Fabeltjesland?! Met geruite, flanellen pyjamaatjes op de bank, natte haartjes netjes gekamd. Warme pantoffeltjes aan de voeten. Hallo meneer de uil, waar brengt u ons naar toe? Naar fabeltjesland? En leest u ons dan voor uit de Fabeltjeskrant? Want daarin staat precies vermeld hoe het met de dieren is gesteld. Want dieren zijn precies als mensen. Met de zelfde mensenwensen. En dezelfde mensenstreken…dat staat allemaal in de krant.. Had die krant nu nog bestaan, dan had er vandaag een artikel over het noodlottige avontuur van Nico in gestaan. Nico, de gevleugelde energieke vriend van Job.

Twee maanden heeft hij gewoond in huize NoPanico. En wat had hij snel zijn draai gevonden. Vrolijk vloog hij daar zijn rondjes tussen het manvolk door. Harstikke tam! Zo keek hij met veel kabaal op de schouder mee naar de voetbalwedstrijden, pikte hij een hapje mee op de rand van een bord en nestelde hij zich graag in een flinke bos haar. Vooral rood haar vond Nico heerlijk. Eén keer wilde hij graag een pilsje meedrinken met de grote jongens. Maar toen viel hij voorover in het glas. Niet alle bewoners van huize NoPanico waren gecharmeerd van hem. Er was er zelfs één bij die het voor hem in zijn broek deed en zich niet in de huiskamer vertoonde als Nico zijn rondjes vloog.

Maar goed, het is verleden tijd… Want onze avontuurlijke Nico is vorige week helaas met een zeer ongelukkig landing in een koekenpan met hete olijfolie terecht gekomen. Na de landing had hij duidelijk moeite weer op te stijgen. Pan zonder antiaanbaklaag? Dus begon hij met zijn vleugels wild te fladderen. Waardoor zijn prachtige verenpakje dik onder de olijfolie kwam te zitten. En dit allemaal in fracties van seconden. Job rukte het bijna slavinkje met beide handen uit de pan en hield het arme beestje onder de kraan. Droogde zijn bevende lijfje af en zette hem in zijn kooi bij de verwarming. Hij was duidelijk in shock en bibberde als een rietje. En zo veranderde onze levenslustige Nico ineens in een zielig, bibberend oliebolletje.

Doordat zijn  verenpakje twee keer zo dun was geworden en zijn veertjes aan elkaar plakten kon hij zichzelf niet meer warm krijgen. Eten en drinken deed hij nog wel, maar praatjes had hij niet meer, Zaterdag bracht Job zijn maatje in kooi met vest eromheen mee naar huize van Egmond. We hielden een patiënten beraad want er moest duidelijk iets gebeuren. En we maakten met elkaar een behandelplan. Zijn verenpakje moest in elk geval rigoureus schoongemaakt worden. De fles met Dreft kwam uit het keukenkastje, we smeerden daar onze handen mee in. En hierna voorzichtig en zorgvuldig het verenpakje van Nico, zijn vleugels vouwden we uit, zijn buikje en zijn rug. Dit alles in een rap tempo en hierna spoelden we hem af met een lauwwarme straal water onder de kraan.

Hij knapte er duidelijk van op. We föhnden hem voorzichtig droog. Zetten hem weer terug in zijn kooitje, die we voor de helft afsloten met een handdoek. De rode spierpijnlamp haalden we tevoorschijn. Zo zetten we hem lekker warm in de rode schijnwerper. Natuurlijk was dit allemaal erg heftig voor ons gevederde vriendje. Maar we hadden geen keus, het was erop of er onder. Nu kon hij rustig bijkomen en op gaan knappen. Maar oh, wat deden zijn pootjes zeer, terwijl daar niet veel aan te zien was. En ik maar lekker naïef roepen: Het heeft tijd nodig! Maar helaas, we zagen hem langzaam achteruit gaan, gisteravond hoorden we hem nog wat scharrelen door zijn hokje en één keer getjilp. Maar vanmorgen is helaas het lichtje uit gegaan en heeft Nico het land der levenden verlaten.

Het leven uitgevlogen, wie weet naar Fabeltjesland. Ik heb hem vanmorgen netjes begraven, een kruisje geslagen en een kaarsje gebrand. Wat zal het stil zijn in huize NoPaNico! Al zullen ze er daar niet allemaal rouwig om zijn. Geen gezellig vogelvriendje die je opwacht, een hapje met je eet, voetbalwedstrijd kijkt of eens lekker in je haren woelt. Het zou zo een aflevering kunnen wezen van de Fabeltjeskrant. Maar helaas het is geen fabeltje, het is waar gebeurd. Arme Nicootje.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com