Menu Content/Inhalt
Verhaal zonder eind...
woensdag 28 januari 2015

ImageHet wordt ons met regelmaat gevraagd: Hoe gaat het met Rik??? Zoals bekend is de operatie aan zijn kruisband in mei vorig jaar helaas niet goed gegaan. Zijn kruisband leek er niet strak genoeg in te zitten. Ik schreef er al eerder over. Maar hoe nu verder? De orthopeed uit het Lange Land Ziekenhuis wilde graag dat we voor een second opinion naar het MCH in Den Haag zouden gaan. En wij wilden dat uiteraard ook heel graag! Dus vandaag om tien minuten over zeven stapten we in de auto om richting Den Haag te vertrekken. Voor dag en dauw…

We moesten ons uiteraard melden en laten registreren in dit voor ons nieuwe ziekenhuis en stel je toch eens voor dat we in de drukte terecht zouden komen… We kwamen dus mooi op tijd aan en waren al snel aan de beurt. Uiteraard moest Rik zijn hele knieëngeschiedenis op tafel leggen. Met de billen en de knieën bloot zeg maar..Het duurde dan ook wel even voordat de orthopeed het allemaal hoofdschuddend begreep maar gelukkig hadden we een dubbele afspraak en dus ruim de tijd. Uiteraard hadden we verslagen en foto’s meegenomen. De orthopeed bekeek de knie en vond dat Rik ze flink kon overstrekken. Al snel constateerde hij tot onze grote schrik en verbazing, dat Rik niet alleen een knieband heeft die niet strak genoeg zit, maar dat hij ook een buitenknieband mist!

De orthopeed voelde dat meteen. Na nog eens nauwkeurig de MRI-scan te hebben bekeken, kwam hij inderdaad tot de conclusie dat deze band al langere tijd verdwenen moest zijn. Dit heeft uiteraard tot gevolg dat zijn knie nog instabieler is en hij waarschijnlijk daarom ook zo makkelijk zijn vorige kruisband opnieuw heeft afgescheurd. Een boodschap waar wij uiteraard niet blijer van werden... En Rik zakte al maar verder onderuit op zijn stoel. Waarom heeft niemand dit eerder ontdekt??? We keken elkaar aan en de orthopeed zei ronduit, dat het een hopeloze situatie is in zijn knie. Waardoor we nog meer afknapten. ‘Maar hoe nu verder?’ vroeg ik hem met diepe zucht.

De orthopeed adviseerde ons om zo snel mogelijk een botscan te laten maken. Om de geboorde tunnels waar ze de nieuwe kruisband tot twee maal toe door heen hebben getrokken en vastgeknoopt te bekijken. Vervolgens moet er een voorbereidende operatie worden uitgevoerd om de tunnels in zijn bot op te vullen met donorbot. En dat allemaal om weer een stevig bot te laten groeien, want je kan uiteraard niet blijven schroeven en boren. Is dit bot weer stevig genoeg, dan zal er een volgende operatie volgen, waarbij Rik een nieuwe kruisband krijgt en een nieuwe buitenknieband. Tenminste, nieuw?! Nee, eigenlijk niet,  tweedehands, want ook deze banden zullen van een donor komen…

De orthopeed ging meteen zonder te vragen over tot actie, liet allerlei afspraken voor ons maken en nam duidelijk het heft in handen. Eigenlijk overviel het ons allemaal een beetje. Maar opnieuw dus een flinke tegenvaller voor Rik... Het hele verhaal moest duidelijk even bezinken. En is nog weer gecompliceerder geworden dan dat het al was. Ik stopte de papieren in mijn tas en samen met Rik liep ik richting koffie corner voor een flinke sterke bak troost. Dat konden we wel even gebruiken. Rik zijn gezicht stond op onweer en hij mompelde: ‘Het zijn allemaal @#$%& prutsers!’ Ik probeer hem te sussen, maar wat moest ik zeggen? Ik kon hem geen ongelijk geven…

Knieën, je hebt ze zo hard nodig! Ze houden ons namelijk letterlijk en figuurlijk op de been. Dus Rik gaat opnieuw het traject in om van zijn knikkende knieën af te komen… Gaan we nu met het MCH in zee? Of zal ik toch eerst maar eens onze zorgverzekeraar bellen?! Voorlopig nog een verhaal zonder eind. We hopen er maar het beste van. Maar eind goed al goed?

 

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com