Menu Content/Inhalt
Rembrandt Musical
zaterdag 14 oktober 2006

Samen tachtig jaren oud en vijftien jaar getrouwd! Tijd voor een feestje, onder het motto 'Lekker er samen even tussenuit'! Vrijdag 13 oktober was het dus zover. Kinderen uitbesteed en samen vertrokken wij klokslag twee uur richting Mokum, voor een cultureel avondje Rembrandt. Een letterlijk meesterlijke theateravond waarmee Nederland dit jaar het vierhonderdste geboortejaar viert van 's werelds grootste schilder.

ImageDe rit verliep voorspoedig en al snel hadden we ons autootje geparkeerd in een garage. Met een rugzakje voorzien van nachtpon, schone onderbroek en tandenborstel, eerst maar op zoek naar het koninklijk theater Carré. En wat een drukte, we baanden ons een weg door een krioelende menigte mensen, allemaal onderweg naar weet ik veel waar naar toe. Overal was wel wat te zien en te beleven. Al snel hadden we het immens grote en prachtige Carré gevonden en wisten we waar we ons zo rond de klok van achten moesten melden voor de Rembrandt musical.

Tijd voor een kopje koffie met gebak, dus zetten we de wandeling voort, hoe toepasselijk, richting Rembrandtplein, waar we neerzakten op een terrasje. Ook daar werden we heerlijk vermaakt door vele buitenlandse voorbijgangers, bepakt en bezakt met klompen en tulpenbollen. We kwamen er al snel achter dat we voor theater niet speciaal naar Carré hoefden. We werden vermaakt door een gitarist en een harlekijn, die zijn kunsten tot vervelends toe met akelige glimlach toonde, door te jongleren met vuurstokken en bovendien zelf ook vuurspuwde, door het drinken van liters lampolie.

Na het nuttigen van koffie met appeltaart, gingen we verder op pad en op zoek naar een slaapplaats voor de nacht. Ik kan u wel vertellen dat dat niet helemaal meeviel. Vele hotels en herbergen waren al volgeboekt en wat nog wel vrij was, was stinkend duur en bovendien nog zonder toilet en douche ook. We voelden ons net de rond sjokkende Jozef en Maria, op zoek naar een plaatsje voor de nacht, in Sodom en Gomorra. We besloten na de voorstelling van vanavond gewoon maar buiten de stad een bekend hotel op te zoeken en sjokten vervolgens verder via de Kalverstraat richting de duifjes op de dam. Daar hebben wij een heerlijke warme maaltijd genuttigd in een Argentijns restaurantje.

En toen werd het toch echt tijd ons weer richting Carré te bewegen. En daar stonden we dan op de stoep voor het koninklijk theater. De rode loper was uitgerold en de gigantische kristallen kroonluchters brandden. We begaven ons naar binnen en gaven onze jas af. We gingen op zoek naar ons gereserveerde plaatsje, in het middenvak, in de derde ring plaats 1 en 3. Wat een doolhof van gangen en trapjes met rode pluche. Al snel wees een aardige dame ons de weg en konden wij ons stoeltje naar beneden klappen, maar wat een afgrond voor ons, wat een diepte. We konden ons goed voorstellen dat er mensen waren die hier niet rustig konden zitten, omdat zij hoogte vrees hadden. Maar afijn wat ons betrof kon de voorstelling beginnen.

ImageAl snel doofden de lichten en gingen de schijnwerpers aan. Prachtige decors van de schilderwerken van Rembrandt werden geprojecteerd en het orkest begon te spelen. De voorstelling wierp een verrassende blik op Rembrandts turbulente leven waarvan bij ons nog zoveel onbekend was. Waarom wilden de regenten, de heren van de grachten, de eerst zo populaire en geliefde Rembrandt vernietigen? Waarom moest zijn geliefde Hendrickje Stoffels voor de kerkenraad verschijnen wegens hoererij? Hoe gevaarlijk en bedreigend werd de dienstbode Geertje Dircx, die hem er toe wilde dwingen met haar te trouwen? Tal van intriges speelden zich af rondom hem. Rembrandt bezweek echter niet. Hij weigerde, rebel die hij was, te buigen voor de machtige heren van de grachten, hetgeen tot zijn financiële ondergang leidde. Hij behield evenwel zijn vrijheid en bleef, zo noemde hij dat, zichzelf trouw.

Het werd voor ons allemaal uit de schilderdoeken gedaan. Door Henk Poort, Neerlands meest succesvolle musicalster, die omringd werd door een sterrencast en een groot ensemble, zodat naast Rembrandt ook zijn vrouwen Saskia van Uylenburg, Hendrickje Stoffels en de fatale Geertje Dircx tot leven kwamen. Na een kwartier naar de voorstelling te hebben gekeken moesten we helaas de zaal wegens een technische storing verlaten. Hetgeen natuurlijk nogal wat consternatie met zich meebracht. Tja, vrijdag de dertiende en bovendien de honderdste voorstelling, dan kun je dit verwachten.... (Bijgelovig? Welnee!) Gelukkig was de technische storring snel verholpen en kon de voorstelling weer hervat worden.

Rembrandt schilderde naast vele portretten ook taferelen uit de bijbel. Hij was op zoek naar de ziel op het doek, maar kende zijn eigen ziel, ondanks meer dan honderd zelfportretten, nauwelijks. Hij voelde zich klein en zondig tegenover God en zocht vaak zijn toevlucht tot Hem.

Het was in één woord een geweldige avond, waar we nog veel aan terug zullen denken. We zochten de uitgang weer op en gingen richting auto. Tussen al die Amsterdamse mensen, al die lichtjes 's avonds laat op het plein, verlangden we heel even een Amsterdammer te zijn.

 

Klik hier!

Klik hier
designed by www.madeyourweb.com